Gaea

Οι κρυφοί δαίμονες της Νίνα Σιμόν

2010-08-11T04:19:00.000-07:00

Αποκαλυπτικό για τις εξαρτήσεις, τους συζυγικούς ξυλοδαρμούς και τον μανιοκαταθλιπτικό χαρακτήρα της είναι το ημερολόγιο που διατηρούσε η σπουδαία μουσικός κατά τη δεκαετία του 1960.

«Πρέπει να παίρνω υπνωτικά χάπια για να κοιμάμαι και κάτι κίτρινα για να βγαίνω στη σκηνή. Νιώθω τρομερά κουρασμένη και μόνη, χωρίς κανέναν να

βρίσκεται στο πλευρό μου για να με βοηθήσει. Νιώθω εντελώς μίζερη. Και νιώθω μίζερα και τρομακτικά μόνη».

Τάδε έφη Νίνα Σιμόν. Εγγράφως. Στο ημερολόγιό της. Πρόσφατα ο Αντριου Στράουντ, πρώην σύζυγος και μάνατζερ της πιανίστριας-τραγουδίστριας με τη μοναδική φωνή, έδωσε στη δημοσιότητα το κρυφό ημερολόγιο το οποίο η Σιμόν διατηρούσε τη δεκαετία του 1960. Αυτό που αποκαλύπτει είναι το βίαιο προφίλ μιας μανιοκαταθλι- πτικής γυναίκας η οποία, παρ΄ ότι έντονα πολιτικοποιημένη, ταλαιπωρούνταν από εσωτερικούς δαίμονες αλλά και από τον ίδιο τον σύζυγό της, που την έδερνε.

«Δεν μπορώ να ανεχτώ τους ξυλοδαρμούς» είχε γράψει σε γράμμα της προς τον Στράουντ ο οποίος συν τοις άλλοις τής είχε απαγορεύσει να θηλάζει το μοναδικό παιδί της επειδή ζήλευε, όπως αναφέρουν οι «Τimes» του Λονδίνου. «Μια μέρα, όταν δεν θα είμαι και τόσο κουρασμένη, θα σε σκοτώσω» του είχε γράψει το 1965, με παροιμιώδη οργή και εχθρότητα, η αμερικανίδα μουσικός.

Σύμφωνα με τον χήρο τής Σιμόν, ημερολόγιο άρχισε να διατηρεί το καλοκαίρι του 1964 στο Μάουντ Βέρνον της Νέας Υόρκηςπεριοχή όπου ζούσαν πολλοί «επώνυμοι» μαύροι, ανάμεσά τους και ο Μάλκολμ Χ. Οι σκέψεις της έμειναν για πάντα ζωντανές στο μικρό μαύρο δερματόδετο σημειωματάριο που «ανήκει στη Γιουνίς Γουέιμον» όπως γράφει στην αρχή, αναφερόμενη στο πατρώνυμό της. Την ώρα που η Σιμόν ενθουσίαζε το κοινό στα νάιτ κλαμπ του Γκρίνουιτς Βίλατζ, στην ιδιωτική ζωή της πάλευε με ψυχικές ασθένειες, με ναρκωτικά αλλά και με το χρώμα του δέρματός της: «Δεν μπορώ να γίνω λευκή και είμαι το είδος του έγχρωμου κοριτσιού που έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να το αντιπαθήσουν οι λευκοί» γράφει, απευθυνόμενη στον εαυτό της. «Αν ήμουν αγόρι δεν θα πείραζε τόσο. Αλλά είμαι κορίτσι και βρίσκομαι εκτεθειμένη διαρκώς σε κόσμο που με κρίνει».

Ανέκαθεν, βέβαια, η Νίνα Σιμόν είχε εκρηκτικό χαρακτήρα: ήταν ανά πάσα στιγμή έτοιμη για καβγά. «Ηρθατε εδώ μέσα για να με ακούσετε ή για να πιάσετε κουβέντα ; » είχε ρωτήσει το ακροατήριο στη μέση ενός τραγουδιού της στο Αbart΄s Lounge της Ουάσιγκτον, στα τέλη της δεκαετίας του 1950. «Θέλω ησυχία όταν τραγουδώ, διάολε!».

tovima

Ο Βασίλης Τσαμπρόπουλος στο φεστιβάλ του Μεγάρου Γκύζη

2010-08-10T18:01:00.000-07:00

Μια μουσική βραδιά με τίτλο «Piano in Passion» από τον Βασίλη Τσαμπρόπουλο θα απολαύσουν όσοι βρεθούν στη Σαντορίνη την Παρασκευή στις 13 Αυγούστου.

Η ξεχωριστή εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του φετινού Φεστιβάλ του Μεγάρου Γκύζη. Πιανίστας και συνθέτης διεθνούς κύρους και ακτινοβολίας, ο Βασίλης Τσαμπρόπουλος συνδυάζει, με αριστοτεχνική ευελιξία και άνεση, διαφορετικά μουσικά στυλ και ιδιώματα, ξεδιπλώνοντας την μεγάλη πιανιστική του γκάμα, παράλληλα με την εντυπωσιακή μουσική και συνθετική του ικανότητα.

Ακούστε το Dances

Κ.Καρυωτάκης;Ένας «Ιδανικός Αυτόχειρας»

2010-07-21T02:16:00.000-07:00

Μια μέρα σαν και αυτή πριν από 82 χρόνια (21 Ιουλίου 1928), ο ποιητής Κώστας Καρυωτάκης αποφασίζει να δώσει τέλος στη ζωή του. Ο «Ιδανικός αυτόχειρας» είναι ο σημαντικότερος ποιητής της Γενιάς του ’20, κυρίως όμως ο Κώστας Καρυωτάκης είναι ένας «μεγάλος ποιητής» όπως τον αποκάλεσε ο άλλοτε αρνητής του Ανδρέας Εμπειρίκος.

Ένα μικρό βιογραφικό

Ο Κώστας Καρυωτάκης γεννήθηκε στη Τρίπολη στις 30 Οκτωβρίου του 1896. Ο πατέρας του, Γεώργιος Καρυωτάκης, ήταν νομομηχανικός. Μητέρα του ήταν η Κατήγκω Σκαγιάννη. Ο Καρυωτάκης ήταν ο δευτερότοκος της οικογένειας, είχε μια μεγαλύτερη αδερφή τη Νίτσα και ένα μικρότερο αδερφό το Θάνο. Ο πατέρας του ήταν φιλομοναρχικός. Στη ταραγμένη περίοδο των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα ήταν πάγια πρακτική, η μετάθεση δημοσίων υπαλλήλων ανάλογα με τα πολιτικές τους θέσεις. Έτσι οι οικογένεια Καρυωτάκη άλλαζε συχνά τόπους διαμονής. Λευκάδα, Πάτρα, Λάρισα, Καλαμάτα, Αργοστόλι, Αθήνα και Χανιά ήταν οι πόλεις που ο Καρυωτάκης έζησε τα παιδικά του χρόνια. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1917.
Αρχικά προσπάθησε να ιδιωτεύσει στη δικηγορία, όμως οι δουλειές δεν πήγαιναν καλά και έτσι οδηγήθηκε στη σιγουριά του δημοσίου, μια επιλογή που θα σημαδέψει τη ζωή του. Θεσσαλονίκη, Σύρος, Άρτα και Αθήνα ήταν η μετεφηβική και επαγγελματική του διαδρομή. Το 1928 αποσπάστηκε στη Πάτρα και λίγο αργότερα στη Πρέβεζα. Αυτός θα είναι και ο τελευταίος του σταθμός. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους ο Καρυωτάκης γράφει τον επίλογο της ζωής του. Ο Καρυωτάκης πρόλαβε να εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές «Ο πόνος των ανθρώπων και των πραγμάτων» (1919), «Νηπενθή» (1921), «Ελεγεία και Σάτιρες» (1927) αλλά και αρκετά πεζά και μεταφράσεις.

Η μοιραία μέρα

Το 1928 ο Καρυωτάκης βρίσκεται σε μεγάλη απόγνωση. Ίσως να τον είχε επηρεάσει και το ότι έπασχε από σύφιλη. Η αλληλογραφία του με συγγενείς δείχνει την απέχθεια του προς την τοπική κοινωνία της Πρέβεζας και τον επαρχιώτικο τρόπο ζωής. Η απόφαση είχε παρθεί. Στις 21 Ιουλίου του 1928, αγόρασε ένα περίστροφο και επισκέφθηκε ένα τοπικό καφενείο. Πέρασε ώρες μόνος του, καπνίζοντας (Μια μέρα πριν, είχε επισκεφθεί το Μονολίθι και αποπειράθηκε, μάταια, επί 10 ώρες να πνιγεί). Φεύγει αποφασισμένος από το καφενείο και καταλήγει στη παρακείμενη παραλία του Άγιου Σπυρίδωνα. Κάθεται κάτω από έναν ευκάλυπτο και δίνει τέλος στη ζωή του. Στη τσέπη του βρέθηκε ένα σημείωμα που έγραφε:

«Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερο μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι' αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.

Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να έρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ' αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές!!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.

Κ.Γ.Κ.

[Υ.Γ.] Και για ν' αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ να αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Ολη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ηπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου.

Οι στίχοι του, κομμάτια της ζωής του

Στον Καρυωτάκη έχουν προσδώσει διάφορους χαρακτηρισμούς όπως μισάνθρωπος, πεσιμιστής και άλλα διόλου τιμητικά. Επιφανειακά και μόνο, κρύβεται μια αλήθεια σε αυτούς τους χαρακτηρισμούς.
Ο Καρυωτάκης σε αρκετές περιπτώσεις αποξενώθηκε, όχι όμως επειδή μίσησε τους ανθρώπους αλλά επειδή μίσησε την εποχή του. Ζητούσε την επανάσταση ακόμα και αν ήξερε πως «το λεύτερο που εσκέφτηκε τραγούδι ποτέ δε θα ειπωθεί». Η ζωή του ήταν μια συνεχής μάχη με την άρρωστη νοοτροπία εκείνης της περιόδου.

Βίωσε την Ελλάδα της «βρομιάς», του χαμηλού επιπέδου ζωής, των αξιοθρήνητων και οκνηρών δημοσίων υπαλλήλων που «παίρνουν κάστανα, σκέπτονται τους νόμους, σκέπτονται το συνάλλαγμα, τους ώμους σηκώνοντας οι καημένοι». Ο ίδιος υπήρξε δημόσιος υπάλληλος και αυτό τον τσάκισε.
Ο Καρυωτάκης ήθελε να αποτραβηχτεί από τη κοινωνία του, και αυτή συχνά του θύμιζε πως ζει μέσα της. Έπρεπε πρώτα να έρθει σε ρήξη με τον ίδιο του τον εαυτό. «Από χαρτί πλασμένα κι από δισταγμό, ανδρείκελα, στης Μοίρας τα τυφλά δυο χέρια χορεύουμε, δεχόμαστε τον εμπαιγμό, άτονα κοιτώντας, παθητικά, τ' αστέρια» γράφει στο ποίημα του Ανδρείκελα.

Δεν παραιτήθηκε από τη ζωή. Πάλεψε να γλεντήσει τη καθημερινότητα ακόμα και αν αυτή, φάνταζε οδυνηρή «Είναι το βράδυ απόψε θλιβερό κι εμείς θα το γλεντήσουμε το βράδυ,όσοι έχουμε το μάτι μας ογρό και μέσα μας τον άδη».

Ο έρωτας έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Η πρώτη του αγάπη ήταν η Άννα Σκοδρύλη, την οποία γνώρισε ως έφηβος στα Χανιά. Η δεύτερη, και πιο γνωστή, ήταν η ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη. Με τη τελευταία συνδέθηκε ενώ ακόμα δεν είχε ξεχάσει τη πρώτη. Η Πολυδούρη, σε μια απόδειξη απόλυτης αγάπης του ζητάει να παντρευτούν ενώ γνώριζε πως ο Καρυωτάκης έπασχε από σύφιλη. Υπήρχαν όμως και οι γυναίκες που του δημιουργούσαν αποστροφή «Ζωή σας όλη τα ωραία σας μάτια. Στα χείλη μόνο οι λέξεις των παθών. Ένα έχετ' όνειρο: τον αγαθόν άντρα σας και τα νόμιμα κρεβάτια».
Η ποίηση του σκοτεινή, καταραμένη, όπως των ποιητών που αγάπησε «των Πόε των δυστυχισμένων και των Μπωντλαίρ που εζήσανε νεκροί». «Φθονούσε» την αθανασία τους, πίστευε πως «μάταια στιχουργούσε» όμως ο Κώστας Καρυωτάκης άλλαξε μια για πάντα την Ελληνική ποίηση. Όσοι μέσα από τους στοίχους του ένιωσαν τι θα πει «νηπενθές» του έδωσαν μια θέση δίπλα στους ήρωές του.

(tvxs.gr)

Ο χορός απέκτησε τώρα τη δική του ιστοσελίδα

2010-07-21T02:05:00.000-07:00

«Είσαι λάτρης του χορού; Kάνε το σωστό κλικ», έγραφε η διαφημιστική κάρτα που μοιραζόταν έξω από τους χώρους παραστάσεων του φετινού Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού της Καλαμάτας, την οποία δίπλωσα κι έχωσα βιαστικά στην τσάντα μου. Ηταν αρκετές ώρες μετά που ανακάλυψα, κάνοντας κλικ στο www. dancepress. gr, ένα νέο, μοναδικό στο είδος του ελληνικό ιστότοπο. «Διαδικτυακό εξειδικευμένο περιοδικό με κύρια θεματολογία τον σύγχρονο χορό, χωρίς να αποκλείει και άλλες μορφές της χορευτικής τέχνης» τον περιγράφουν οι δημιουργοί του, ομάδα δημοσιογράφων και ειδικευμένων συντακτών υπό την καθοδήγηση της web editor, θεωρητικού του χορού Δέσποινας Ψάλλη.

Το dancepress. gr ξεκίνησε μόλις πριν από ένα μήνα και χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες, που καλύπτουν τους τομείς: ενημέρωση, πηγές δεδομένων και επικοινωνιακή ανταλλαγή μεταξύ των χρηστών. Μια «περιπλάνηση» στον χώρο με άφησε γεμάτη με νέα. Για τα σεμινάρια και τις παραστάσεις χορού που πραγματοποιούνται αυτήν την περίοδο στην Ελλάδα, για ακροάσεις στο εξωτερικό, φεστιβάλ, συνεντεύξεις με καλλιτέχνες, κριτικές ξένων εφημερίδων. Χρήσιμο το «Ευρετήριο» όπου βρίσκεις τα site ομάδων, σκηνών, οργανισμών, περιοδικών χορού. Είναι κάτι που είχαμε ανάγκη: να μπορούμε με ένα κλικ να μαθαίνουμε χορευτικές ειδήσεις απ’ όλο τον κόσμο!
(Της Σάντρα Βούλγαρη, kathimerini.gr)

Ήχοι του Δάσους

2010-07-20T05:24:00.000-07:00

Και φέτος, επί τρεις ολόκληρες ημέρες, από τις 23 έως τις 25 Ιουλίου, το οροπέδιο της Αγίας Τριάδας Καλοσκοπής στη Φωκίδα θα γεμίσει μουσικές ένα τοπίο μοναδικής φυσικής ομορφιάς με το κατασκηνωτικό φεστιβάλ.

Μετά τη μεγάλη περσινή επιτυχία, μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής δίνουν και φέτος το “παρών”: Γιάννης Ζουγανέλης, Λάκης Παπαδόπουλος, Locomondo...
, Ραλλία Χρηστίδου, Ζακ Στεφάνου, Λεωνίδας Μπαλάφας, Πάνος Μουζουράκης, Matisse, Υπόγεια Ρεύματα, One Hour Before the Trip κ.α.

Όταν τα μικρόφωνα σβήνουν, οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να πάρουν μέρος σε περιβαλλοντικές δράσεις, να παρακολουθήσουν βιντεοπροβολές, θεατρικές παραστάσεις, μαθήματα κεραμικής, και πολλά ακόμα που θα προσφέρει το Εικαστικό Εργαστήρι του Δήμου Άμφισσας, αλλά και να απολαύσουν τη φύση μέσα από δραστηριότητες όπως paintball, αναρρίχηση, τοξοβολία, ποδηλασία βουνού, flying fox, τραμπολίνο κ.ά. Επιπλέον, τα ειδικά προγράμματα για παιδιά φέρνουν το φεστιβάλ, κοντά σε όλες τις ηλικίες.

Τα εισιτήρια κοστίζουν 20 ευρώ για όλο το τριήμερο, και μπορείτε να τα προμηθευτείτε online από την Ticket Services. Για τα παιδιά κάτω των 12 ετών η είσοδος είναι δωρεάν. Η διανυκτέρευση στον οργανωμένο κατασκηνωτικό χώρο του φεστιβάλ είναι δωρεάν.

Γιορτή παραμυθιών Κέας

2010-07-20T04:53:00.000-07:00

Στο πρόγραμμα της Γιορτής Παραμυθιών, η βάση δίδεται στις αφηγήσεις παραμυθιών από διακεκριμένους αφηγητές από την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο με φυσικό σκηνικό ατμοσφαιρικές τοποθεσίες. Εμπλουτίζεται με θεατρικές παραστάσεις, μουσικά και εικαστικά δρώμενα, εκθέσεις βιβλίου, σεμινάρια λαϊκής προφορικής παράδοσης, δημιουργική απασχόληση παιδιών, θεατρικό παιχνίδι κλπ.

Η διοργάνωση εκδηλώσεων σε αρχαία μονοπάτια, σε δάση, σε παραλίες, σε αρχαιολογικούς χώρους, σε προαύλια εκκλησιών, μέσα σε αρχαία λατομία, σε γραφικά σοκάκια και γειτονιές, σε ιστορικές πλατείες και τόπους συνάντησης και συνάθροισης, που χαρακτηρίζουν την καθημερινή ζωή και την πολιτισμική ταυτότητα, δίνει τη δυνατότητα γνωριμίας με την ιστορία, τους θρύλους, τα ήθη, τα έθιμα, και την λαϊκή παράδοση.

Όπως Κοιμάσαι

2010-07-16T06:24:00.000-07:00

της Ναταλίας Κάππα

Σατισμένη η στιγμή ακινητοποιείται σαν να πιάστηκε σεδίχτυα φωτογραφικού φακού. Ο τοίχος την ακολουθεί,αφοπλισμένος κι αυτός, υποχωρώντας σε μια βαθιάυπόκλιση. Το φως σκοντάφτει στα πιο ψηλά κυρτά καιστις κορφές και
κοκκαλώνει- μάτια ζαρκάδια εθνικής οδού.
Τίποτε δεν κινείται.
Όλα- κι η επιφύλαξη ακόμη-
στημένα σ’ επιφυλακή.

Λογικό.
Πού ακούστηκε να κοιμούνται οι άγγελοι
στα χέρια των ανθρώπων;

Φεστιβάλ δίπλα στο… ποτάμι

2010-07-16T06:00:00.000-07:00

Χιλιάδες νέοι από όλη την Ελλάδα, αλλά και τις όμορες χώρες κατακλύζουν επί 5 ημέρες το Νεστόριο Καστοριάς, μπροστά στις όχθες του Αλιάκμονα, ενόψει του 32ου River Party.

Από τις 28 Ιουλίου μέχρι και την 1η Αυγούστου στα stages του River Party θα ακούσουμε ανάμεσα σε άλλους τους: Ελευθερία Αρβανιτάκη, Μιχάλη Χατζηγιάννη, Τάνια Τσανακλίδου, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Κωστή Μαραβέγια. Από φέτος, το φεστιβάλ αποκτά διεθνή διάσταση με τη συμμετοχή των Puressence!

Κινούμενο σχέδιο η Άννα Φρανκ

2010-07-16T05:51:00.000-07:00

Τo συγκλονιστικό «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ» εκδόθηκε σε μορφή κινουμένων σχεδίων, σε μία προσπάθεια του ομώνυμου μουσείου στο Αμστερνταμ να προσελκύσει τους νεαρούς αναγνώστες.
«Η έκδοση στοχεύει στους εφήβους, οι οποίοι δεν έχουν δείξει ενδιαφέρον να διαβάσουν το βιβλίο», δήλωσε η εκπρόσωπος του μουσείου, Ανμαρι Μπέκερ. Η έκδοση αναμένεται να κυκλοφορήσει σε ΗΠΑ και Μεγάλη Βρετανία, ενώ ετοιμάζεται η μετάφρασή της στα Γερμανικά, Γαλλικά και Ιταλικά.

Το ίδιο το βιβλίο έχει κυκλοφορήσει σε 30 γλώσσες, περιλαμβανομένης και της Ελληνικής, και έχει πουλήσει εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Στις σελίδες του καταγράφεται η ζωή της μικρής Γερμανοεβραίας για το διάστημα που κρυβόταν από τους Ναζί μαζί με την οικογένειά της σε ένα μικρό διαμέρισμα στην ολλανδική πρωτεύουσα. Η Αννα Φρανκ πέθανε από τύφο, στα 15 της, το 1945, στο στρατόπεδο Μπέργκεν-Μπέλσεν.

(culture.e-go.gr)

Λέσχη Αστυνομικής Λογοτεχνίας

2010-07-16T05:46:00.000-07:00

Σχεδόν 60 χρόνια μετά την έκδοση του «Εγκλημα στο Κολωνάκι» του Γιάννη Μαρή, 26 Ελληνες συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας ίδρυσαν την Ελληνική Λέσχη Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας (ΕΛΣΑΛ).

Μέλη της Λέσχης μπορούν να γίνουν όσοι
έχουν δημοσιεύσει τουλάχιστον ένα αστυνομικό μυθιστόρημα ή άλλο έργο σχετικό με την αστυνομική λογοτεχνία. Βασικοί στόχοι της ΕΛΣΑΛ είναι η προώθηση, διάδοση, μελέτη και καταγραφή των έργων του λογοτεχνικού αυτού είδους όπως επίσης και η πιθανή μεταφορά τους στον κινηματογράφο και το θέατρο. Τα μέλη της Λέσχης σκοπεύουν να έρθουν σε επαφή με ξένους συναδέλφους, ενώ ταυτόχρονα να ανοίξουν διάλογο ανάμεσα σε όλους τους «εμπλεκομένους» (συγγραφείς, αναγνώστες, εκδότες και κριτικούς) στην αστυνομική λογοτεχνία.

Στο blog της ΕΛΣΑΛ (www. crimefictionclubgr. wordpress. com) βρίσκονται ήδη τα βιογραφικά των μελών και σημαντικό μέρος της βιβλιογραφίας του ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος, ενώ αναμένεται να οργανωθούν διάφορες εκδηλώσεις σχετικές με το αστυνομικό μυθιστόρημα.

(kathimerini.gr)

Η Καλαμάτα υποδέχεται το 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Τζαζ

2010-07-16T05:07:00.000-07:00

Φέτος το καλοκαίρι διοργανώνεται για πρώτη φορά το Kalamata Jazz Festival από τις 23 έως και τις 25 Ιουλίου 2010.

Το φεστιβάλ πραγματοποιείται σε
εθελοντική βάση από ομάδα μουσικών και ενεργών πολιτών της πόλης, με την καλλιτεχνική και οργανωτική ευθύνη των μουσικών Κώστα Γιαξόγλου και Βασίλη Κουτίβα και της αστικής μη-κερδοσκοπικής εταιρείας «Θαλλώ».

Ο νέος αυτός θα πραγματοποιηθεί σε τρεις διαφορετικούς χώρους μέσα στην πόλη.

Στο Café Exis στον Πεζόδρομο Βαλαωρίτου την Παρασκευή 23, στο Πάρκο Σιδηροδρόμων – Aναψυκτήριο ΟΣΕ το Σάββατο 24 και στο Αμφιθέατρο Κάστρου Καλαμάτας την Κυριακή 25 Ιουλίου.

Τη Δευτέρα, 26 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί μουσικό σεμινάριο (Jazz Clinic) με τους Now vs. Now σε συνεργασία με το Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας στις 18.00.

15ο αντιρατσιστικό φεστιβάλ

2010-07-09T03:02:00.000-07:00

Σήμερα στις 7.30 μ.μ. στο Άλσος Γουδή (μετρό Κατεχάκη) ανοίγει τις πύλες του το 15ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ, μια τριήμερη γιορτή αλληλεγγύης με δεκάδες εκδηλώσεις, συζητήσεις, μουσικές συναυλίες ενάντια στον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Το φετινό σύνθημα της διοργάνωσης "Δεν είναι οι μετανάστες οι εχθροί μας, εχθροί μας είναι αυτοί που κλέβουν τη ζωή μας" συνδέεται εμφανώς με την προτροπή για κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών ενάντια στην ιστορική λεηλασία εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων με φόντο την κρίση.

Το πρόγραμμα του φεστιβάλ περιλαμβάνει και τις 3 μέρες συζητήσεις, συναυλίες από ντόπια και μεταναστευτικά συγκροτήματα, εκθέσεις, προβολές, θεατρικά δρώμενα. Την Παρασκευή τον κύκλο των συζητήσεων ανοίγουν τέσσερις εκδηλώσεις με θέμα τη “Frontex, θωράκιση των συνόρων, συρρίκνωση του πολιτικού ασύλου: Αγώνες για το δικαίωμα στη μετακίνηση”, το “Μποϊκοτάζ στο ισραηλινό απαρτχάιντ”, στην οποία θα μιλήσει o Τζαμάλ Τζουμάα, μορφή του παλαιστινιακού λαϊκού κινήματος και ιδρυτής της καμπάνιας Stop the Wall, το “Μέτωπο ενάντια στις διακρίσεις: φύλο, μετανάστευση, αναπηρία, μειονότητες και σεξουαλικός προσανατολισμός” και τέλος τον “Αγώνα για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων”. Το Σάββατο στις 7.30 μ.μ. θα πραγματοποιηθει η συζήτηση “Ενάντια στη δικτατορία του ΔΝΤ”, στην οποία θα συμμετέχουν ως ομιλητές ο Γούλντεν Μπέλο, καθηγητής του Μπέρκλεϊ και μία από τις πιο γνωστές προσωπικότητες του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος, καθώς και ο συνδικαλιστής Χόρχε Βερμούδες από το γνωστό αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της Ζανόν στην Αργεντινή. Οι υπόλοιπες συζητήσεις αφορούν ζητήματα όπως “Κρίση, 'εγκληματικότητα', 'ασφάλεια' και ακροδεξιά βία”, “Ποδόσφαιρο, ρατσισμός και εθνικισμός” και “Ναρκωτικά: Παλεύοντας ενάντια στην εξάρτηση και στον αποκλεισμό”. Την Κυριακή, το πρόγραμμα περιλαμβάνει 3 συζητήσεις με θέμα “Κρίση και ρατσισμός: για την ενότητα εγχώριων και αλλοδαπών εργαζομένων”, “Ιθαγένεια, εκπαίδευση, και κοινωνικός αποκλεισμός των μεταναστών/ριών” και “Για την επιστροφή των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων του Εμφυλίου”.

Πλούσιο είναι και το συναυλιακό κομμάτι του φεστιβάλ, με πρώτους να ανεβαίνουν στην κεντρική σκήνη της Παρασκευής τους Deus Ex Machina, Skaribas, Les SkartOi!, Dustbowl, ενώ στη μεταναστευτική σκηνή θα βρίσκονται συγκροτήματα 2ης και 3ης γενιάς σε hip hop, rock, grunge, όπως οι DJ Theo, Familia Ideale, Kurorat Fiks, Fried Rice, Le blonc.

Το Σάββατο θα παίξουν οι Chicks On Speed, Μιχάλης Δέλτα, The Boy, MC Yinka & The Urbanix, ενώ στη δεύτερη σκηνή θα ανέβουν μεταναστευτικές κοινότητες και οργανώσεις σε παραδοσιακές μουσικές, όπως το πολυφωνικό συγκρότημα «Rodina» (Βουλγαρία), ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μπανγκλαντές «DOEL» και το Πολιτιστικό Κέντρο Κουρδιστάν. Επίσης, θα συμμετάσχουν συγκροτήματα 2ης και 3ης γενιάς σε hip hop, rock, grunge: Κώστας Παράξενος, Minus One, The U.N. Band. Μετά τις 11 μ.μ. στη ρεμπέτικη σκηνή θα βρίσκονται οι Σαμπάχ Attack.

Στο μουσικό κομμάτι της τελευταίας μέρας, στην κεντρική σκηνή στις 9.30 μ.μ. θα βρεθούν οι Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Encardia, Salonumuz Klimalidir, Στάθης Δρογώσης, ενώ στη σκηνή των μεταναστών διάφορα μουσικοχορευτικά σχήματα: Παιδιά από την Κοινότητα της Τανζανίας, Ένωση Αφρικανών Γυναικών, Πολιτιστικό Κέντρο Γεωργίας «Ο Καύκασος», παραδοσιακές μουσικές: Κούρδοι της Συρίας «Koma Hawar», συγκρότημα από την παλαιστινιακή παροικία, Natural Sound Revival (Νιγηρία). Στη ρεμπέτικη σκηνή στις 11 μ.μ. θα βρίσκεται ο Θανάσης Γκέκας και το συγκρότημά του.

Όλες τις μέρες στον χώρο του φεστιβάλ θα πραγματοποιούνται προβολές, θεατρικά δρώμενα και διάφορες performances με θέμα τη μετανάστευση, ενώ θα λειτουργούν παιδότοπος, εκθέσεις σκίτσου και αντιρατσιστικής αφίσας.

Εκατόν τρία χρόνια από τη γέννηση της Φρίντα Κάλο

2010-07-07T00:45:00.000-07:00

«Είναι αδύνατο να ξεχωρίσεις τη ζωή από τη δουλειά αυτού του εξαιρετικού προσώπου. Οι πίνακές της είναι η αυτοβιογραφία της», είχε δηλώσει ένας Μεξικανός κριτικός τέχνης το 1954, μετά την 1η και μοναδική προσωπική έκθεση της Φρίντα Κάλο στη γενέτειρά της. Η Φρίντα Κάλο γεννήθηκε στην πόλη του Μεξικού στις 6 Ιουλίου του 1907.

Σε ηλικία μόλις 6 ετών αρρώστησε από... πολιομυελίτιδα, με αποτέλεσμα το ένα της πόδι να μείνει ημιπαράλυτο. Με πείσμα και διάθεση για μόρφωση, καταφέρνει το 1922 να γίνει δεκτή στο Preparatoria, το σημαντικότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα του Μεξικού, όπου είναι ένα από τα 35 κορίτσια σε σύνολο 2.000 μαθητών. Στη σχολή πρόκειται να γνωρίσει τον μελλοντικό σύζυγό της, τον ζωγράφο τοίχων Ντιέγκο Ριβέρα, ο οποίος είχε αναλάβει να ζωγραφίσει έναν τοίχο του ιδρύματος.

Το 1925, η Κάλο υπέστη ένα σοβαρό ατύχημα, που καθόρισε την υπόλοιπη ζωή της. Το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε συγκρούστηκε με ένα τραμ, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο δεξί της πόδι και τη λεκάνη της. Το ατύχημα εξάλειψε κάθε ελπίδα της να γίνει μητέρα, γεγονός που κατάφερε να αποδεχτεί πολλά χρόνια αργότερα. Το 1926, και ενώ βρισκόταν σε ανάρρωση, ζωγράφισε το πορτραίτο της. Το τελευταίο αποτελεί την αρχή μιας νέας σειράς πινάκων, όπου καταγράφει τα γεγονότα της ζωής της και τις συναισθηματικές της αντιδράσεις σε αυτά.

Ο γάμος της με τον Ριβέρα πραγματοποιείται τον Αύγουστο του 1929. «Είχα δύο ατυχήματα στη ζωή μου: το ένα ήταν με το λεωφορείο, το δεύτερο... ο Ντιέγκο», θα δηλώσει αργότερα. Η απόφαση του υπουργού Εκπαίδευσης του Μεξικού να σταματήσει το πρόγραμμα ζωγραφικής τοίχων, αναγκάζει το ζευγάρι να μεταβεί το 1930 στο Σαν Φρανσίσκο, όπου η καλλιτεχνική φήμη του Ριβέρα ήταν ήδη μεγάλη. Η Κάλο, την περίοδο αυτή, ζει στη σκιά του συζύγου της. Η κατάσταση, όμως, επρόκειτο να αλλάξει σύντομα.

Το 1932, ο Ριβέρα είχε αναλάβει να ζωγραφίσει τους τοίχους του μουσείου του Ντιτρόιτ, περίοδος που η Κάλο αποβάλλει το παιδί της. Κατά την ανάρρωσή της, ζωγράφισε την Αποβολή στο Ντιτρόιτ, το πρώτο πραγματικά ρεαλιστικό πορτραίτο της. Το στιλ της δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνο του συζύγου της, βασισμένο στη μεξικανική παραδοσιακή τέχνη και ειδικότερα στις μικρές εικόνες, γνωστές ως retablos, τις οποίες προσέφεραν οι πιστοί στις μεξικανικές εκκλησίες.

Έκτοτε, η Κάλο άρχισε να δουλεύει μια σειρά αριστουργημάτων, που δεν είχαν προηγούμενο στην ιστορία της τέχνης. Οι πίνακές της αποτύπωναν τη γυναικεία ποιότητα της αλήθειας, της σκληρότητας και του μαρτυρίου. Διατεινόταν, ωστόσο, ότι το έργο της δεν ήταν σημαντικό. «Προτιμούσε να την βλέπουν ως μια σαγηνευτική προσωπικότητα παρά ως ζωγράφo», αναφέρει στη βιογραφία της ο συγγραφέας.

Η γνωριμία της με τον Αντρέ Μπρετόν, ηγετική μορφή του Σουρεαλισμού, το 1938 στο Μεξικό, όπου είχε επιστρέψει τρία χρόνια πριν, της δίνει την ευκαιρία να εκθέσει τα έργα της στο ευρύ κοινό. Το 1938, πραγματοποιεί μία έκθεση στη γκαλερί Julian Levy της Νέας Υόρκης, η οποία γνωρίζει τεράστια επιτυχία. Η επόμενη έκθεσή της θα λάβει χώρα στο Παρίσι, και παρά το γεγονός ότι δεν αποτελεί σημαντική οικονομική επιτυχία, θα δεχτεί εξαιρετικές κριτικές, το Λούβρο θα ζητήσει να αγοράσει ένα από τα έργα της και θα λάβει την αναγνώριση του Πικάσο. Αργότερα, ωστόσο, θα αποκηρύξει το Σουρεαλισμό, δηλώνοντας: «Νόμιζαν ότι είμαι Σουρεαλιστής, αλλά δεν ήμουν. Δεν ζωγράφισα ποτέ όνειρα. Ζωγράφιζα τη δική μου πραγματικότητα».

Η υγεία της επιδεινώνεται διαρκώς και από το 1944 και μετά, η Κάλο υποβάλλεται σε αρκετές εγχειρίσεις στη λεκάνη και το πόδι. Στις αρχές του 1950, η ψυχική της κατάσταση είναι κρίσιμη, με αποτέλεσμα να εισαχθεί σε νοσοκομείο της πόλης του Μεξικού για ένα περίπου χρόνο. Την περίοδο αυτή, η καλλιτεχνική της φήμη αυξάνει περισσότερο στις ΗΠΑ απ' ότι στο Μεξικό. Γίνεται αποδεκτή από τα μεγαλύτερα μουσεία των ΗΠΑ, ενώ το 1946 λαμβάνει υποτροφία από τη μεξικανική κυβέρνηση, καθώς και το επίσημο βραβείο της Ετήσιας Εθνικής Έκθεσης.

Μετά την επιστροφή της από το νοσοκομείο, τα έργα της είναι περισσότερο χαοτικά εξαιτίας της επίδρασης των παυσίπονων και του ποτού. Το 1954 πραγματοποιεί την πρώτη και μοναδική έκθεσή της στη χώρα της. Την ίδια χρονιά, ακρωτηριάζουν το δεξί της πόδι, που απειλούταν από γάγγραινα. Πρόκειται για ένα ισχυρό χτύπημα, σύντομα όμως ξαναστέκεται στα πόδια της.

Η τελευταία της δημόσια εμφάνιση είναι τον Ιούλιο του 1954, σε μια κομουνιστική διαδήλωση κατά της ανατροπής του αριστερού προέδρου της Γουατεμάλας, Jacobo Arbenz. Η Φρίντα Κάλο πέθανε στον ύπνο της, λίγο καιρό αργότερο. Τα τελευταία της λόγια στο ημερολόγιό της ήταν: «Ελπίζω το τέλος να είναι χαρούμενο και ελπίζω να μην επιστρέψω ποτέ ξανά. Φρίντα».

tvxs.gr

Διαγωνισμός με έπαθλο 100 μυθιστορήματα

2010-07-07T00:32:00.000-07:00

Διοργανωτής: Εκδόσεις Ψυχογιός
Έπαθλα: Από ένα μυθιστόρηματα της επιλογής σας για 100 νικητές κάθε Ιανουάριο και Ιούλιο.
Συμμετοχή με έναν από τους παρακάτω τρόπους:

Στέλνοντας την κριτική σας στο www.psichogios.gr για κάποιο βιβλίο των εκδόσεων Ψυχογιός που διαβάσατε πρόσφατα. Απλά βρείτε το βιβλίο μέσω της εύρεσης και γράψτε μας την κριτική σας!
Διαβάστε πρώτοι κάποιο απόσπασμα ανέκδοτου ακόμα βιβλίου και αφήστε την κριτική σας.
Στείλτε τα στοιχεία σας με sms στο νούμερο 69 55 805 192 ή με e-mail στο info@psichogios.gr για ΔΩΡΕΑΝ ανανέωση ή εγγραφή στη Λέσχη Αναγνωστών.
Στείλτε στις εκδόσεις Ψυχογιός τις εκδοτικές σας προτάσεις.
Πείτε τη γνώμη σας για την ιστοσελίδα ή το newsletter του www.psichogios.gr.
Προωθήστε το newsletter του www.psichogios.gr στις επαφές σας ή σε φίλους και γνωστούς σας που πιστεύετε ότι θα ενδιαφέρονται κοινοποιώντας το e-mail: marketingdep@psichogios.gr
Ρωτήστε τον Μάντη του Site για βιβλιοπροτάσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά σας!
Ρωτήστε τον Σύμβουλο Δώρων για βιβλιοπροτάσεις σχετικές με τα ενδιαφέροντά σας!
Προτείνετε κάποιο βιβλίο μας σε φίλους σας από το ειδικό «κουμπί» που υπάρχει στην ιστοσελίδα κάθε βιβλίου.

Αποτελέσματα: Οι κληρώσεις πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, τον Ιανουάριο και τον Ιούλιο. Οι νικητές ενημερώνονται μέσω e-mail / ταχυδρομικά και αναρτώνται στο www.psichogios.gr, στην ενότητα ΚΛΗΡΩΣΕΙΣ-ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ

«Οικολογικές» συναυλίες στην Αρχαία Ολυμπία

2010-07-07T00:26:00.000-07:00

Ενα διαφορετικό πολιτιστικό φεστιβάλ, το οποίο συνδυάζει τη μουσική με την καλλιέργεια της οικολογικής μας ευαισθησίας, πραγματοποιείται για πρώτη φορά στην Αρχαία Ολυμπία από την Τετάρτη 14 μέχρι την... Κυριακή 18 Ιουλίου.

Το «Earth Wind & Music Festival» το οποίο διοργανώνεται από το «Κέντρο Αειφορίας (CSE) περιλαμβάνει τρεις μεγάλες συναυλίες: τη συναυλία του Σταύρου Ξαρχάκου με την Ελλη Πασπαλά (15 Ιουλίου), τη συναυλία των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα και τη συναυλία της Ελενας Παπαρίζου με τους Onirama.

Το φεστιβάλ μπραγματοποιείται τρία χρόνια μετά την ολέθρια οικολογική καταστροφή λόγω της πυρκαγιάς που κατέκαψε την Αρχαία Ολυμπία στις 27 Αυγούστου 2007, σε μια προσπάθεια να τονιστεί η σημασία του ιστορικού τόπου μέσα από μια πλειάδα οικολογικών δράσεων για την ενίσχυση της περιβαλλοντικής συνείδησης.

Με κεντρικό σύνθημα «αποφεύγουμε, μειώνουμε, αποβάλλουμε» το Κέντρο Αειφορίας διοργανώνει μια κλιματικά ουδέτερη εκδήλωση, καθώς το ηλεκτρικό ρεύμα για τις συναυλίες θα παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Ταυτόχρονα, σε συνεργασία με τον Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας οι μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης του νομού εκθέτουν τα ζωγραφικά τους έργα, ενώ τοπικοί παραγωγοί θα πωλούν τα βιολογικά τους προϊόντα. Το Σάββατο 17 Ιουλίου ο καθηγητής αειφόρου ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Ιλινόις Τζορτζ Νάσος θα πραγματοποιήσει την κεντρική ομιλία του φεστιβάλ.

katimerini.gr.

Δωρεάν Θερινός Κινηματογράφος

2010-07-05T17:50:00.000-07:00

Όλο το Καλοκαίρι από το Δήμο Ιλίου στο Δημοτικό Κινηματογράφο Σινέ Αστέρι (Νέστορος & Φιλοκτήτου, Ίλιον).Ώρες: 21:00 & 23:00. Μέρες ελεύθερης εισόδου: Δευτέρα, Τρίτη & Τετάρτη.

Το πρόγραμμα είναι:

* 5, 6 & 7 Ιουλίου: Ζητείται γαμπρός (Leap Year).
* 12, 13 & 14 Ιουλίου: Λουλούδι της ερήμου (Desert Flower).
* 19, 20 & 21 Ιουλίου: Το μυστικό στα μάτια της (El Secreto De Sus Ojos).
* 26, 27 & 28 Ιουλίου:
o Προβολή 21:00: Πώς να εκπαιδέυσετε το δράκο σας (How to train your Dragon).
o Προβολή 23:00: Τα μάθατε για τους Μόργκαν? (Did you hear about the Morgans?)
* 2, 3 & 4 Αυγούστου: Η Αλίκη στη χώρα τών θαυμάτων (Alice in wonderland).
* 9, 10 & 11 Αυγούστου:
o Προβολή 21:00: Η πριγκίπισσα και ο βάτραχος (The princes and the frog).
o Προβολή 23:00: Είναι μπερδεμένο (It's complicated)
* 16, 17 & 18 Αυγούστου: Ψυχή βαθιά (Μία προβολή λόγω μεγάλης διάρκειας).
* 23, 24 & 25 Αυγούστου:
o Προβολή 21:00: Βρέχει κεφτέδες (Cloudy with a chance of meatballs).
o Προβολή 23:00: Παραδεισένια οστά (The lovely bones).
* 30, 31 Αυγούστου & 1 Σεπτεμβρίου: Το νησί των καταραμένων (Shutter Island)
* 6, 7 & 8 Σεπτεμβρίου:
o Προβολή 20:30: Ο Αρθούρος και η εκδίκηση του Μαλτασαρ (Arthur and the vengeance of Maltazard).
o Προβολή 22:30: Ραντεβού στον αέρα (Up in the air).
* 13, 14 & 15 Σεπτεμβρίου:
o Προβολή 20:30: G-Force.
o Προβολή 22:30: Εξομολογηση ενός οικονομικου δολοφόνου.

23ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

2010-07-05T17:47:00.000-07:00

Το φετινό 23ο Πανόραμα Ευρωπαϊκού κινηματογράφου θα διεξαχθεί από 21 έως 31 Οκτωβρίου 2010. Στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ που διοργανώνεται από τον Πολιτισμικό Οργανισμό του Δήμου Αθηναίων θα προβληθεί η ταινία Μαχαιροβγάλτης του...
Γιάννη Οικονομίδη.

Oπως και κάθε χρόνο ο κεντρικός κορμός του Πανοράματος είναι αφιερωμένος στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο, με προγράμματα όπως το καθιερωμένο πια Διαγωνιστικό Τμήμα με 10 ευρωπαϊκές πρεμιέρες, με βραβεία που απονέμουν δυο επιτροπές: Διεθνής Επιτροπή από γνωστά πρόσωπα του χώρου και επιτροπή από μέλη της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI).

Ακόμη, στα προγράμματά του, αφιερώματα σε σκηνοθέτες, θέματα και, όπως πάντα, και στον ελληνικό κινηματογράφο, καθώς και βουβή ταινία με συνοδεία ζωντανής μουσικής.

Το βράδυ της 20ης Οκτωβρίου το φεστιβάλ κάνει ειδική πρεμιέρα με την ταινία Μαχαιροβγάλτης του Γιάννη Οικονομίδη, που θα κυκλοφορήσει στις αίθουσες στις 4 Νοεμβρίου.

Η επίσημη έναρξη του διεθνούς τμήματος του 23ου Πανοράματος θα γίνει το βράδυ της 21ης Οκτωβρίου, με τη βραβευμένη τουρκική ταινία Μέλι του Σεμίχ Καπλάνογλου -Χρυσή Αρκτος στο Φεστιβάλ Βερολίνου 2010.

Πλούσιο θα είναι φέτος το τμήμα «Η Διεθνής Εικόνα σε Πρώτη Προβολή», με ταινίες από Ευρώπη αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο. Ανάμεσα στις νέες ταινίες και δυο από τις πιο σημαντικές ταινίες του φετινού φεστιβάλ των Καννών:

Εγκεκριμένο Αντίγραφο (Certified Copy /Copie conforme) του Αμπάς Κιαροστάμι, με μια εξαιρετική ερμηνεία από τη Ζιλιέτ Μπινός. Ο Ιρανός σκηνοθέτης καταγράφει με οξυδέρκεια και δύναμη τη μοναξιά και την έλλειψη επικοινωνίας μέσα από τη σύντομη συνάντηση ενός Άγγλου συγγραφέα με μια Γαλλίδα στην Ιταλία.

Chantrapas του Οτάρ Ιοσελιάνι – η οδύσσεια ενός Γεωργιανού σκηνοθέτη του κινηματογράφου που, έχοντας υποστεί λογοκρισία στην πατρίδα του, αναζητά την ελευθερία στη Γαλλία, για ν’ ανακαλύψει πως κι εκεί υπάρχει μια άλλου είδους λογοκρισία…

Αφιερώματα

Μετά την περσινή επιτυχία του αφιερώματος στον Ελληνικό Κινηματογράφο της δεκαετίας του '70, το Πανόραμα παρουσιάζει φέτος ένα αφιέρωμα στον Ελληνικό κινηματογράφο της δεκαετίας του '80.

Ανάμεσα στις δέκα πιο αντιπροσωπευτικές ταινίες της περιόδου θα προβληθούν και οι ταινίες και οι: Καρκαλού του Σταύρου Τορνέ, Βαριετέ του Νίκου Παναγιωτόπουλου, Ρεπό του Βασίλη Βαφέα και Η τιμή της αγάπης της Τώνιας Μαρκετάκη.

Το Πανόραμα διοργανώνει αφιέρωμα και το ιταλικό σπαγκέτι γουέστερν με δέκα ταινίες.

(tovima.gr)

2010-07-01T16:37:00.000-07:00

Η πιο δημιουργική μπουγάδα στο κέντρο της Αθήνας

Το Σάββατο 3 Ιουλίου ότι έχεις να πεις, πεσ’ το πάνω σε ένα t-shirt! Έλα να εκφράσεις και να …κρεμάσεις τις ιδέες σου στην πιο δημιουργική μπουγάδα της πόλης στην πλατεία Κεραμεικού, στο Γκάζι.

Δεκάδες λευκά t-shirt γίνονται ο καμβάς πάνω στον οποίο περαστικοί και κάτοικοι μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα με χρώμα, στέλνοντας ένα μήνυμα από το κέντρο της Αθήνας.

Το Say it on a t-shirt έκανε την πρώτη του εμφάνιση στις αρχές Μαϊου, όταν μία παρέα δέκα ατόμων αποφάσισε να εκφραστεί με χρώμα πάνω σε λευκά t-shirt και να τα απλώσει σε σχοινιά στον πεζόδρομο της Ερμού. Η συμμετοχή των περαστικών ήταν τόσο μεγάλη και ενθουσιώδης, ώστε αυτή τη φορά, το Say it on a t-shirt φιλοδοξεί να δημιουργήσει μία αστική μπουγάδα η οποία θα καταγράφει τυχαία και χωρίς περιορισμούς τα συναισθήματα, τις διαθέσεις, τις σκέψεις και την …έμπνευση των περαστικών, σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή στην Αθήνα.

Η μπουγάδα που θα δημιουργηθεί στην πλατεία του Κεραμεικού στις 3 Ιουλίου, θα ταξιδέψει μέσα στους επόμενους μήνες σε μία άλλη Ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, μεταφέροντας το μήνυμα της Αθήνας στους κατοίκους μίας άλλης πόλης.

Ζωγράφισε κι εσύ το μήνυμά σου πάνω σ' ένα T- shirt, αυτό το Σάββατο 3 Ιουλίου, από τις 17.00 έως τις 22.00 στην πλατεία Κεραμεικού, στο Γκάζι.

(athens voice)

Διακίνηση ιδεών και όχι ουσιών

2010-06-29T07:27:00.000-07:00

Συναυλία με σύνθημα "Διακίνηση ιδεών και όχι ουσιών" διοργανώνει η "Επιτροπή Πρωτοβουλίας Κατοίκων Εξαρχείων", στην Πλατεία Εξαρχείων, την Τετάρτη 30 Ιουνίου, στις 19:30.

Συμμετέχουν οι
:

Κωστής Μαραβέγιας
Βασιλική Κακοσαίοφ
Λεωνίδας Μπαλάφας
Ομοθυμαδόν
The Boy

Λογοτεχνικός Διαγωνισμός

2010-06-29T03:50:00.000-07:00

Η μη κερδοσκοπική πολιτιστική εταιρεία «ΔΙΟΤΙΜΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΣ» προκηρύσσει τον 1ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό στις κατηγορίες: 1) Ποίηση 2) Διήγημα 3) Παιδική Λογοτεχνία
Λήξη Διαγωνισμού στις
30 Ιουλίου 2010.

ΟΡΟΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ
1) Στο διαγωνισμό μπορούν να πάρουν μέρος οι κάτοικοι της Ελλάδος και όσοι κατάγονται από αυτήν, όπου και αν διαμένουν.
2) Γίνονται επίσης δεκτά έργα γραμμένα σε οποιαδήποτε ξένη γλώσσα με συνημμένο το μεταφρασμένο κείμενο στην ελληνική.
3) Κάθε δημιουργός μπορεί να πάρει μέρος σε δύο το πολύ κατηγορίες του διαγωνισμού.
4) Οι συμμετέχοντες θα πρέπει να στείλουν έναν φάκελο στη διεύθυνση: Πολιτιστική Εταιρία «ΔΙΟΤΙΜΑ Κ ΜΟΥΣΕΣ» υπ. Κ. ΜΑΡΙΑΣ ΑΡΦΕ' ΗΠΕΙΡΟΥ 28, 38 333 ΒΟΛΟΣ
Στο φάκελο αυτόν θα πρέπει να υπάρχουν:
1) Το έργο σε τρία δακτυλογραφημένα αντίγραφα, τα οποία θα υπογράφονται στο τέλος με το ψευδώνυμο του συμμετέχοντος χωρίς καμιά άλλη ένδειξη.
2) Ένας μικρότερος φάκελος, που εξωτερικά θα αναφέρει το ψευδώνυμο και το λογοτεχνικό είδος, εσωτερικά δε τα παρακάτω στοιχεία: Ψευδώνυμο, όνομα, επώνυμο, ηλικία, επάγγελμα, τόπο γέννησης, διεύθυνση κατοικίας, τηλέφωνο, e-mail. Πρέπει να περιλαμβάνεται και η απόδειξη καταβολής χρημάτων συμμετοχής.
3) Όσοι συμμετέχουν σε δύο κατηγορίες, θα πρέπει να εσωκλείσουν και δεύτερο μικρό φάκελο -ένα για κάθε κατηγορία- με το ίδιο όμως ψευδώνυμο.
Σημειώνουμε ότι έλλειψη οποιουδήποτε από τα ανωτέρω στοιχεία σημαίνει αποκλεισμό του συμμετέχοντα από τον διαγωνισμό.
Τα έργα δεν θα επιστραφούν.
4) Τα έργα θα πρέπει να είναι πρωτότυπα και αδημοσίευτα.
5) Σύντομο βιογραφικό.
7) Δήλωση ότι το έργο είναι δικό του δημιούργημα και ότι ο διαγωνιζόμενος αποδέχεται τους όρους της παρούσας προκήρυξης.

Το ποσό καταβολής κάθε συμμετοχής (για κάλυψη εν μέρει του κόστους οργάνωσης και γραμματειακής υποστήριξης ) ανέρχεται σε 20 ευρώ. Στην περίπτωση που ο δημιουργός πρόκειται να συμμετάσχει σε δύο κατηγορίες χρειάζεται να καταβάλει 5 ευρώ επιπλέον. Το ποσό πρέπει να κατατεθεί έως τις 30 Ιουλίου 2010 στο λογαριασμό της εθνικής τράπεζας με αριθ..781/313180-79 IBAN ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ GR 7001107810000078131318079 (BIC) ETHNGRAA

Επισημαίνεται ότι οι μαθητές έως 18 ετών απαλλάσσονται από την καταβολή του ποσού συμμετοχής στο διαγωνισμό.

7) Προθεσμία υποβολής: 30 ΙΟΥΛΙΟΥ 2010.
Για περισσότερες πληροφορίες καθώς και το κείμενο της προκήρυξης μπορείτε να απευθυνθείτε στην Πρόεδρο κ. Μαρία Αρφέ, στο τηλέφωνο 6977439358 (ώρες γραφείου)
e- mail: virginiaromano861@hotmail.com
ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
Κατηγορία A) ΠΟΙΗΣΗ: Κανένας περιορισμός στη μορφή του στίχου. Κάθε δημιουργός μπορεί να στείλει μέχρι τρία (3) ποιήματα. Θέμα: ΑΓΑΠΗ
Κατηγορία Β)ΔΙΗΓΗΜΑ: Ένα διήγημα μικρής έκτασης (μέχρι πέντε σελίδες). Θέμα: ΑΓΑΠΗ
Κατηγορία Γ) ΠΑΙΔΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ: Ένα διήγημα μικρής έκτασης (μέχρι πέντε σελίδες) Θέμα: Ελεύθερο
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ
Η Ποίηση, το Διήγημα και η Παιδική Λογοτεχνία θα κριθούν από καταξιωμένους λογοτέχνες και καθηγητές φιλολογίας.
Οι αποφάσεις της κριτικής επιτροπής είναι οριστικές και αμετάκλητες.
Η κριτική επιτροπή αποτελείται από τρία εξωτερικά μέλη και δυο μέλη της Πολιτιστικής εταιρίας «ΔΙΟΤΙΜΑ Κ ΜΟΥΣΕΣ».
ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΟΙΗΣΗΣ
Α' ΒΡΑΒΕΙΟ: κύπελλο
Β' ΒΡΑΒΕΙΟ: πλακέτα
Γ' ΒΡΑΒΕΙΟ: πλακέτα
ΒΡΑΒΕΙΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ

Α' ΒΡΑΒΕΙΟ: κύπελλο
Β' ΒΡΑΒΕΙΟ: πλακέτα
Γ' ΒΡΑΒΕΙΟ: πλακέτα
ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ
Α' ΒΡΑΒΕΙΟ: κύπελλο
Β' ΒΡΑΒΕΙΟ: πλακέτα
Γ' ΒΡΑΒΕΙΟ: πλακέτα
Για νέους κάτω των 18 ετών θα υπάρξει ξεχωριστή βράβευση για τον πρώτο κάθε κατηγορίας.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Με την ευκαιρία της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων, θα διοργανωθεί λογοτεχνική βραδιά, κατά την οποία θα διαβαστούν τα βραβευμένα έργα και θα απονεμηθούν τα βραβεία.

Η Πολιτιστική Εταιρία «ΔΙΟΤΙΜΑ Κ ΜΟΥΣΕΣ» διατηρεί το δικαίωμα δημοσίευσης σε έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, καθώς και έκδοσης σε βιβλίο, μέρους ή του συνόλου των έργων που θα υποβληθούν, χωρίς υποχρέωση (απαίτηση ανταμοιβής) έναντι των δημιουργών.
Εννοείται ότι όλα τα πνευματικά δικαιώματα των έργων παραμένουν στην ιδιοκτησία των δημιουργών τους.

Η απονομή των βραβείων θα γίνει το Σάββατο 25 Σεπτέμβριου 2010 σε μέρος που θα ανακοινωθεί αργότερα.

Η συμμετοχή σας θα πρέπει να σταλεί μέχρι τις 30 Ιούλιου 2010

Διεύθυνση αποστολής της συμμετοχής σας:
Πολιτιστική Εταιρία «ΔΙΟΤΙΜΑ Κ ΜΟΥΣΕΣ»
υπ.ΜΑΡΙΑ ΑΡΦΕ'
ΗΠΕΙΡΟΥ 28
38 333 ΒΟΛΟΣ
ΤΗΛ. 6977439358
Ε ΜΑΙΛ: virginiaromano861@hotmail.com

Χωρίς να το ηξεύρω, ήμην ευτυχής

2010-06-28T01:19:00.000-07:00

(Tου Nικου Γ. Ξυδακη)

«Καθώς ο σκύλος, ο δεμένος με πολύ κοντόν σχοινίον εις την αυλήν του αυθέντου του, δεν ημπορεί να γαυγίζη ούτε να δαγκάση έξω από την ακτίνα και το τόξον τα οποία διαγράφει το κοντόν σχοινίον, παρομοίως κ’ εγώ δεν δύναμαι ούτε να είπω, ούτε να πράξω τίποτε περισσότερον παρ’ όσον μου επιτρέπει η στενή δικαιοδοσία, την οποίαν έχω εις το γραφείον του προϊσταμένου μου».

Περιγράφει τον εαυτό του αυτολοιδορούμενος ο παπαδιαμαντικός αφηγητής, στο «Ονειρο στο κύμα». Και περιγράφει την παρούσα κατάσταση πικράς αθυμίας του Ελληνος, έτσι δεμένου με κοντό σχοινί, ώστε αν τεντωθεί να κινδυνεύει να πνιγεί, να σχοινιασθή.

Οσες φορές διαβάζω το «Ονειρο στο κύμα», διακρίνω κάτι καινούργιο. Τούτη τη φορά, μέσα από την αυτολοιδορία του Παπαδιαμάντη διακρίνω τη σοφή αποδοχή του παρόντος: το παρόν ως ήπια διάψευση προσδοκιών, ως αναπόφευκτη προδοσία του παρελθόντος, το παρόν ως αναπόδραστη πτώση του φυσικού ανθρώπου, του «ωραίου εφήβου, του καστανόμαλλου βοσκού», και ως ανάδυση του μετέωρου μεσήλικου, του «περιωρισμένου και ανεπιτήδειου».

Ετσι ακούει τον σφυγμό της τώρα η γενιά της μεταπολίτευσης: νηματώδη, σιγαλό, σβησμένο· σαν υπόμνηση διαρκούς προδοσίας, σαν αφήγηση μετάλλαξης: «Ημην πτωχόν βοσκόπουλο εις τα όρη. Δεκαοκτώ ετών, και δεν ήξευρα ακόμη άλφα. Χωρίς να το ηξεύρω, ήμην ευτυχής. [...] Ημην ωραίος έφηβος, κ’ έβλεπα το πρωίμως στρυφνόν, ηλιοκαές πρόσωπόν μου να γυαλίζεται εις τα ρυάκια και τας βρύσεις...»

Ημην ο Δάφνις, ο Ορφέας... Και είμαι δεσμώτης, ηττημένος, υπόδουλος και άπραγος. Το ένα άκρο της αφήγησης μάς φέρνει αβίαστα στο άλλο. Ο αφηγητής δεν νοσταλγεί μόνο, περιγράφει εναργώς την προδιαγεγραμμένη πορεία, από την αθωότητα προς τη γνώση, από την ανεμελιά του ευγενούς άγριου προς την κατήφεια του αποξενωμένου μισθωτού. Ωστόσο, η αποδοχή της σκληρής μοίρας, ο αυτοοικτιρμός και ο αυτοσαρκασμός, δεν αποτρέπουν τον στεναγμό και τη λαχτάρα της αναπολήσεως: «Ω! ας ήμην ακόμη βοσκός εις τα όρη!..». Ο πυρήνας είναι πυρακτωμένα ρομαντικός, είναι η αιώνια επιστροφή στη νιότη, ο Παπαδιαμάντης δεν αποδέχεται την προσγείωση στον «περιωρισμένο και ανεπιτήδειο» βίο, αντηχεί τον αιώνιο έφηβο Ρεμπώ, τον παράφορο Μπωντλέρ, τον ειρωνευτή Φλωμπέρ, τον ανατόμο Μπαλζάκ.

Παρόμοια πτώση και παρόμοια άρνηση βιώνει τώρα η γενιά της Μεταπολίτευσης – όσοι τουλάχιστον μπορούν ακόμη να ανακαλέσουν τη νεανική αθωότητα και να την αισθανθούν. Ακόμη και τα χρόνια του ’70, ώς τις αρχές του ’80, η αθωότητα έμοιαζε με τα χρόνια του Παπαδιαμάντη. Τα νησιά, τα χωριά, οι επαρχιακές πόλεις είχαν δικούς τους ρυθμούς, χαρακτήρα. Η Αθήνα ήταν μια μεσογειακή πόλη, ράθυμη, με βραδύ βίο, φθηνή διαβίωση· δεν ήταν η σημερινή μητρόπολη των άκρων, των νεόπλουτων και των αποκλεισμένων, του εγκλήματος και της ασυμμετρίας, της φαντασμαγορίας.

Αλλαξαν οι άνθρωποι. Αλλάξαμε. Ξεχάσαμε το χωριό καταγωγής, κι όταν το θυμηθήκαμε είχε αλλάξει και μας πλήγωνε. Ξεχάσαμε τη γενέθλια γειτονιά, κι όταν επιστρέψαμε δεν την αναγνωρίζαμε. Ο τουρισμός κατέφαγε τα νησιά, οι επιδοτήσεις και η αστυφιλία σάρωσαν την επαρχία, οι καφετέριες και τα μπουζούκια κατακυρίευσαν τις πόλεις, οι ντοπιολαλιές σαρώθηκαν από τη lingua των τηλεοπτικών δελτίων και των σίριαλ, τα πρώην βοσκόπουλα μεταβλήθηκαν σε δικηγόρους «με δίπλωμα προλύτου», με δεύτερο Ι.Χ., με διαζύγιο και βάρη, φυλή νεόχλιδων με ξεπουλημένες γαίες και δανεικά, με εκσυγχρονισμένα λάιφ-στάιλ.

Γινήκαμε άλλοι. Απληστοι, λιμασμένοι πάντα, και όλο περισσότερο περιωρισμένοι, με όλο και πιο κοντόν σχοινίον εις την αυλή του αυθέντου, αόρατο σχοινί σε αυλή αόρατου αφέντη, υπερτοπικού και διάσπαρτου. Η απώλεια της δικής μας αθωότητας συντελέστηκε αόρατα, δεν την είδαμε, δεν την νιώσαμε καν σαν απώλεια· ίσως τη βιώσαμε κιόλας σαν κέρδος, σαν νίκη, ότι παραχώσαμε βαθιά μες στο τσιμέντο την αθωότητα του χώματος, αυτή τη μισητή σβουνιά της καταγωγής.

Γινήκαμε άλλοι. Αφεύκτως. Μα τη ζήσαμε ασυλλόγιστα αυτή τη μεταμόρφωση, χωρίς να τη στοχαστούμε, να τη ζυγίσουμε, να κρατήσουμε νήματα. Ωστε όταν τέλειωσε ο μετεωρισμός στην εικονική χλιδή, η πτώση ήρθε οδυνηρή, πάνω στο κάγκελο, μες στον κουβά – του χρηματιστηρίου, των δανεικών, των υπερτροφικών προσδοκιών, της ματαίωσης.

Γινόμαστε άλλοι. Σχοινιασθήκαμε. Ας νοσταλγήσουμε τον φυσικό άνθρωπο, μήπως τον ξαναβρούμε στα πρόσωπα των παιδιών μας («ωραίος έφηβος, καστανόμαλλος...») Είτα, θα προσφύγουμε στην παρηγορητική ανάγνωση του «Ξεπεσμένου δερβίση».

(kathimerini.gr)

2.240 ευρώ για τον πρώτο Καρυωτάκη

2010-06-25T01:54:00.001-07:00

Στην τιμή ρεκόρ των 2.240 ευρώ πουλήθηκε η πρώτη έκδοση της πρώτης ποιητικής συλλογής του Κώστα Καρυωτάκη στη δημοπρασία βιβλίων του οίκου Π. Βέργος, η οποία είχε αρχικά εκτιμηθεί στα...
300-400 ευρώ.

Ο «Πόνος του ανθρώπου και των πραμάτων», όπως τιτλοφορείται η συλλογή, κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1919 σε 120 μόνο αντίτυπα.

Το αντίτυπο της δημοπρασίας ήταν ένα από τα 20 που τυπώθηκαν σε χαρτί πολυτελείας και έφερε ιδιόχειρη αφιέρωση του ποιητή. Παρόλο που η πρώτη ποιητική συλλογή του Καρυωτάκη είχε περάσει σχεδόν απαρατήρητη από την κριτική, η αυτοκτονία του λίγα χρόνια αργότερα συγκλόνισε τους σύγχρονούς του και επηρέασε βαθιά τις επόμενες γενιές. Θεωρήθηκε πράξη απόλυτα συνεπής με τη ζωή και το έργο του.

(e-go.gr)

Λογοτεχνικές ιστοσελίδες από το ΕΚΕΒΙ

2010-06-25T01:50:00.000-07:00

Στο πλαίσιο των αφιερωμάτων σε μεγάλους Έλληνες συγγραφείς που οργανώνει κάθε χρόνο, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) έχει δημιουργήσει μια σειρά από επετειακούς λογοτεχνικούς ιστότοπους. Ακολουθούν οι λογοτεχνικοί ιστότοποι που έχει δημιουργήσει το ΕΚΕΒΙ για τους λογοτέχνες:

Νίκο Καββαδία - http://kavvadias.ekebi.gr
Στρατή Τσίρκα - http://tsirkas.ekebi.gr
Γιάννη Ρίτσο - http://ritsos.ekebi.gr Νίκο Γαβριήλ Πετζίκη - http://pentzikis.ekebi.gr
Μ. Καραγάτση- http://karagatsis.ekebi.gr

Τα ψηφιακά αρχεία/αφιερώματα του ΕΚΕΒΙ θα εμπλουτίζονται συνεχώς με ιστότοπους για μεγάλους λογοτέχνες που τιμήθηκαν στο παρελθόν (2005 - Γιώργος Θεοτοκάς, 2004 - Νίκος Καζαντζάκης, 2003 - Κωστής Παλαμάς, 2001 - Ανδρέας Εμπειρίκος, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Γρηγόριος Ξενόπουλος, Άγγελος Σικελιανός, 2000 - Γιώργος Σεφέρης), αλλά και για τους επόμενους που θα ακολουθήσουν.

Επίσης, το ΕΚΕΒΙ ψηφιοποιεί τα επετειακά λευκώματα που έχει εκδώσει για όλους τους παραπάνω λογοτέχνες και θα τα αναρτήσει στον κόμβο του.

(e-go.gr)

«Η ποίηση είναι κάτι σαν δίψα για το αγκίστρι»

2010-06-22T06:11:00.000-07:00

Η τελευταία του ποιητική συλλογή με τίτλο το «Ισόπαλο τραύμα» (εκδόσεις Κέδρος) περιέχει 21 φανταστικούς διαλόγους-ποιήματα με άλλους δημιουργούς. Με την ανάγνωση αυτού του έργου, διαπιστώνει κανείς ότι τουλάχιστον η πνευματική δημιουργία στην χώρα μας αντιστέκεται στη φθίνουσα πορεία της ανθρώπινης σκέψης.

Τον Ιούνιο του 2010 συμμετείχε στο διεθνές φεστιβάλ ποίησης του Βερολίνου, ενώ ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά, έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες και μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες.

Ο λόγος για τον Γιάννη Στίγκα, ο οποίος τίμησε το Gaea με συνέντευξη που παραχώρησε, με αφορμή την τρίτη και τελευταία ποιητική του συλλογή. Έχουν προηγηθεί «Η αλητεία του αίματος» (2004 Γαβριηλίδης) και «Η όραση θ’ αρχίσει ξανά (2006, Κέδρος).

Στην Τρίτη σας ποιητική συλλογή «Ισόπαλο Τραύμα» αναπτύσσετε μια μορφή διαλόγου με άλλους ποιητές. Πώς έγινε η επιλογή των συγκεκριμένων καλλιτεχνών;

Αγαπητικό είναι το βιβλίο και αγαπητική η σχέση μου μαζί τους. Επέλεξα τους ποιητές που αγάπησα, που με άγγιξαν περισσότερο και που με επηρέασαν ως ποιητή και ως άνθρωπο. Μάλιστα είχα αποφασίσει να μην εκδοθεί αυτό το βιβλίο εάν έλειπε έστω και ένας από αυτούς. Θα ήταν ημιτελές.

Τι σας οδήγησε στην Ποίηση;

Δεν ξέρω τι με οδήγησε στην ποίηση.Ίσως επειδή η ποίηση είναι εκείνη που μας επιλέγει κι όχι εμείς αυτήν. Δεν ξέρω, κάτι σαν δίψα για το αγκίστρι είναι, εκείνη τραβάει την πετονία.

Ποιος είναι ο στίχος που ξεχωρίζετε από το «Ισόπαλο Τραύμα»;

Δεν μπορώ να σας απαντήσω ,κι ούτε νομίζω ότι θα είχε ιδιαίτερη σημασία. Ένα βιβλίο άπαξ και εκδίδεται παύει να μας ανήκει. Θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον να σας κάνω εγώ αυτή την ερώτηση. Εγώ είμαι βαριά υποκειμενικός. Όλους τους αγαπώ.

Υπάρχει κάποιος στίχος ή ποίημα που σας αγγίζει τόσο ώστε έχει περάσει από τη σκέψη σας πως θα θέλατε να το είχατε γράψει εσείς;

Ω, μα είναι αμέτρητα! Κατεβατά ολόκληρα από τον Λειβαδίτη, εκείνο το συγκλονιστικό: γιατί το πρόβλημα φίλοι μου, δεν είναι να σώσεις τον κόσμο, αλλά να τον σώσεις την ερχόμενη Πέμπτη. Ή : Αιώνες τώρα χτυπάω τον τοίχο, μα κανείς δεν απαντάει. Όμως εγώ ξέρω πως πίσω απ' τον τοίχο είναι ο Θεός. Γιατί μόνον εκείνος δεν απαντάει. Εκατοντάδες στίχους του Καρούζου: θα κομματιάσω τον κόσμο για να ματιάσω την δύναμη της αλήθειας. Κι ακόμα : ο δρόμος είναι χτήνος. Ή : Σου είπα να μπεις εδώ μέσα δίχως αντάμειψη/σ' αυτό το αχούρι/σ' αυτή την Άρνηση/και σ' αυτή τη θάλασσα/με τα ξύλινα ρούχα σου κολυμπώντας προς την αγάπη που δεν γίνεται να δεχτεί τ' όνομα της. Ο Ντύλαν Τόμας, ο Σελάν, ο Ρεμπώ- η πρώτη μου μεγάλη αγάπη, ποιον να πρωτοθυμηθώ; Θα σταματήσω με έναν στίχο του Γιώργου Φιλιππίδη, ενός τρομερά ταλαντούχου ποιητή που "έφυγε" στα είκοσι του χρόνια: όμως άπειρο είναι ό,τι το άπειρο βυζαίνει.

Υπάρχει κάποιο δημόσιο πρόσωπο που εκτιμάτε και για ποιους λόγους;

Μιας και έχουμε συνηθίσει να ταυτίζουμε τα δημόσια πρόσωπα με τους πολιτικούς, θα πείραζε να σταματήσω στον Ιωάννη Καποδίστρια; Γιατί άρπαξε τούτο τον τόπο από τα κέρατα, και για να το κάνεις αυτό πρέπει να είσαι κάτι παραπάνω από χειροδύναμος, δεν συμφωνείτε;

Για να γράψει κανείς ποίηση χρειάζεται έμπνευση, τεχνική ή κάτι άλλο;

Έμπνευση θέλει, όχι τεχνική. Ο Μιγκέλ Ερνάντεθ ήταν σχεδόν αναλφάβητος και έκανε σπουδαία ποίηση. Αλλά κι η έμπνευση μια θρυαλλίδα είναι, δεν αρκεί. Θέλει όλο σου το είναι η ποίηση, να σκάβεις μέσα σου βαθιά κι αυτό είναι πράγμα αιματηρό, επίπονο. Καμιά φορά πονάς από τις άκρες των δαχτύλων σου μέχρι την μέρα που γεννήθηκες.

Μπορεί η ποίηση να διδαχτεί και αν ναι με ποιον τρόπο;

Μόνο η ζωή διδάσκει ποίηση ,κανείς άλλος. Το λέω κατηγορηματικά αυτό. Μόνο η ζωή. Κι έχει τον τρόπο της.

Παραλογές με Λειβαδίτη

2010-06-22T05:10:00.000-07:00

(Της Ολγας Σελλα)

Ο 35χρονος που είχα μπροστά μου ήταν ένας από τους πολλούς νέους καλλιτέχνες, από εκείνη την ομάδα ανθρώπων που καταφέρνουν διαρκώς να εκπλήσσουν. Κυρίως με τη στάση ζωής και τις επιλογές τους... Ο Γιάννης Καλαβριανός σπούδασε αρχικά Ιατρική, άσκησε το επάγγελμα δύο χρόνια και μετά έκλεισε οριστικά αυτό το κεφάλαιο και ασχολήθηκε με το θέατρο. Είχε απαντήσει στο πρώτο του μεγάλο δίλημμα: ότι δεν μπορούσε να αφιερωθεί επί 24ώρου βάσεως στην Ιιατρική, αλλά μπορούσε να αφιερωθεί με το ίδιο πάθος στο θέατρο. Και άλλαξε διαδρομή.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, κι εκεί έκανε τα πρώτα του θεατρικά βήματα. Σ’ αυτή την πόλη, στο Θεατρικό Τμήμα του ΑΠΘ ή στην Πειραματική Σχολή της Τέχνης του Νικηφόρου Παπανδρέου, γνώρισε κι άλλους νέους ηθοποιούς, και όταν «έκλεισε ο κύκλος Θεσσαλονίκη» κατέβηκε στην Αθήνα, νοίκιασε σπίτι στον Νέο Κόσμο και το πρώτο θέατρο που είδε στην Αθήνα ήταν το Θέατρο του Νέου Κόσμου, του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Ο Γιάννης Καλαβριανός του πήγε ένα θεατρικό κείμενο και σε λίγες μέρες είχε την πρόταση για συνεργασία στην παράσταση «Εγώ είμαι το Θείο Βρέφος». Τότε ξαναπροσκάλεσε τους παλιούς του συναδέλφους και συμφοιτητές από τη Θεσσαλονίκη και όλοι μαζί έφτιαξαν την ομάδα Εταιρεία Θεάτρου Sforaris. Αυτοί οι νέοι καλλιτέχνες μάς καλούν να δούμε αύριο και μεθαύριο, 21 και 22 Ιουνίου, στην Αποθήκη της Πειραιώς 260, στο Φεστιβάλ Αθηνών, ένα παράτολμο εγχείρημα. Τίτλος του, «Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες», μια παράξενη σύζευξη των πλέον αφηγηματικών δημοτικών τραγουδιών, των παραλογών, με στίχους του Τάσου Λειβαδίτη. Μαζί με βίντεο, με περφόρμανς, με κίνηση, με τραγούδι...

Επιστροφή στον λόγο

«Δεν είναι τόσο περίπλοκο όσο ακούγεται, είναι πάρα πολύ απλό στην εφαρμογή του», λέει ο Γιάννης Καλαβριανός που είχε την ευθύνη της σκηνοθεσίας και της δραματουργικής επεξεργασίας στην παράσταση. «Και δεν είναι καθόλου “μεταμοντερνιά”, γιατί εμείς είμαστε πολύ παραδοσιακοί. Εχουμε κατασταλάξει τι ακριβώς μας φαίνεται ενδιαφέρον και τι πραγματικά μοντέρνο και έχουμε επιστρέψει περισσότερο στον λόγο. Αισθάνομαι ότι πλέον τα έχουμε δει όλα με κάποιον τρόπο. Στρεφόμαστε, λοιπόν, στο θέατρο που ξεκινάει από τον λόγο, αλλά δεν είναι παλιακό και μιλάει στον άνθρωπο που τα έχει δει όλα. Διώξαμε από πολύ νωρίς την ανάγκη της πρωτοπορίας, δηλαδή να αποκτήσουμε μια θέση που να είναι άμεσα αναγνωρίσιμη και ευπώλητη. Αυτό βέβαια το πληρώνουμε, γιατί δεν μπορούμε να καταταχθούμε εύκολα σε ένα είδος».

Γύρισε, λοιπόν, προς τα πίσω και είδε ότι υπάρχει πολύ μεγάλο υλικό με πολλή κρυμμένη δυναμική που θα μπορούσε να ξαναχρησιμοποιηθεί με άλλους τρόπους. Η αρχική έμπνευση ήρθε έπειτα από μια παράσταση της ομάδας σε φυλακές στα Χανιά. Εκεί γνώρισε έναν κανονικό άνθρωπο. Στην αρχή νόμιζε ότι ήταν εργαζόμενος στις φυλακές. Ηταν όμως φυλακισμένος και καταδικασμένος για φόνο. Τότε ο Γιάννης Καλαβριανός θυμήθηκε τις παραλογές, δημοτικά τραγούδια αφηγηματικά που διηγούνται ενδοοικογενειακές τραγωδίες, με ήρωες ανθρώπους που μέχρι χθες μπορεί να ήταν κανονικοί και κάποια στιγμή πέρασαν το όριο. «Ο, τι συμβαίνει διαρκώς στη ζωή ανθρώπων, δηλαδή». Διάλεξε τέσσερις παραλογές, όχι τις πιο γνωστές, με κοινό άξονα την ενδοοικογενειακή βία, και οι πέντε ηθοποιοί της ομάδας θα τις αναπαραστήσουν στην Αποθήκη της Πειραιώς 260. Σε δεκαπεντασύλλαβο μάλιστα!

«Δεν μπορώ να εξηγήσω πώς ο άνθρωπος περνάει το όριο. Πώς κάποιοι το περνούν και κάποιοι όχι; Και επειδή αγαπώ πολύ την ποίηση του Λειβαδίτη, βρήκα εκεί κάποιες απαντήσεις στα ερωτήματά μου, τα μεταφυσικά. Δηλαδή όλο αυτό το σάστισμα του ανθρώπου μπροστά στο ανεξήγητο της ίδιας του της ζωής. Το κενό που άφηνε μέσα το κίνητρο όσων φτάνουν στη βία και στον φόνο ξαφνικά ήρθε να συνδεθεί με τους στίχους του Λειβαδίτη που λέει ότι οι άνθρωποι έτσι είναι. Αυτά γίνονται και θα γίνονται και θα ξαναγίνονται. Οι άνθρωποι πάντα θα αγαπάνε, θα απογοητεύονται, θα σκοτώνουν για την αγάπη τους, θα εκδικούνται, θα κάνουν τρομακτικά πράγματα, αλλά είναι άνθρωποι».

Αγρια καθημερινότητα

Και πώς ερμηνεύει τις σημερινές βίαιες αντιδράσεις των ανθρώπων, που δεν εντάσσονται μόνο σε έναν κώδικα ηθικής; «Συσσωρεύεται διαρκώς θυμός και οργή. Σήμερα σκοτώνουν για μια θέση πάρκινγκ. Η καθημερινότητα είναι πολύ πιο άγρια από τα δημοτικά τραγούδια. Σήμερα σκοτώνουν για να μπουν σε ένα κλαμπ, παρ’ όλα αυτά μας φαίνεται πολύ πιο περίεργη η λογοτεχνική βία από ό, τι η βία της καθημερινότητας. Οι παραλογές είναι σαν τα δελτία ειδήσεων της εποχής τους. Αφηγούνται όσα τους έκαναν εντύπωση».

Με τη φετινή της στάση στο Φεστιβάλ η ομάδα Sforaris πιστεύει ότι θα επικοινωνήσει με ένα ευρύτερο και πιο ενημερωμένο κοινό. Ο Γιάννης Καλαβριανός δεν επαναπαύεται όμως, γιατί ξέρει πολύ καλά ότι θα συνεχίσουν να νοικιάζουν θεατρικές αίθουσες για 400 ευρώ την ημέρα ώστε να παρουσιάσουν τη δουλειά τους, θα συνεχίσουν να συντηρούνται από τους γονείς τους, θα συνεχίσουν να πρέπει να αποδεικνύουν από την αρχή ό, τι κάνουν και ό, τι προτείνουν. Και αυτό είναι ένα δύσκολο στοίχημα.

«Παραλογές ή Μικρές καθημερινές τραγωδίες», 21 και 22 Ιουνίου, Πειραιώς 260. Παίζουν: Κίκα Γεωργίου, Αννα Ελεφάντη, Χριστίνα Μαξούρη, Αναστασία Μποζοπούλου, Βασιλική Σαραντοπούλου.

(kathinerini.gr)

Η τέλεια ακουστική του λαβύρινθου

2010-06-20T05:51:00.000-07:00

Του Γιάννη Στίγκα

Επειδή

δεν μπόρεσα να πνίξω τον ουρανό

– τόσο γαλάζιο που στο τέλος ελπίζεις –

ένας άγγελος

μου ψιθυρίζει τρυφερά

χτίσε με

σ’ ετούτες τις πέτρες

ΙΙ.

Επειδή

όσο κι αν κάπνισα

δεν βρήκα το μίτο μου

τόσες αγάπες

τόσο λαχάνιασμα

και ο Μινώταυρος

τι βιολιστής, Θεέ μου,

ΙΙΙ.

Ξέμεινα

με τον ουρανό και το Λόγο

κανείς τους δεν ξέρει να μ’ αγαπήσει

(φταίνε λιγάκι κι οι εποχές

τα δόντια μου που ‘ναι στραβά

φταίει

το έσω σκιάχτρο)

IV.

Είμαι τόσο πρόθυμος για συντέλεια

ώσπου να γράψω «λουλούδι»

έχει ήδη χάσει δυο πέταλα

δεν ξέρω αν το φως

είναι τέχνασμα σκότους

ή ανάποδα

εγώ

μόνο να βασανίζω τις πεταλούδες

– καμιά τους δεν ξέρει να μ’ αγαπήσει

Κι άλλωστε

τούτος ο κόσμος δεν άναψε ποτέ

θέλει να δέσεις κόμπο το κενό

– αν είναι ναυτικός καλύτερα

να κεντήσεις την ψυχή σου καταιγίδες

VI.

Τόσες φωνές για σφάξιμο

τόσες φωνές για γδάρσιμο

που να σου μείνει μία

λεϊμονιά

εδώ που μ’ άφησες ριζώνω

Λογοτεχνικό Φεστιβάλ στην Τήνο

2010-06-17T00:54:00.000-07:00

(Σπυρος Γιανναρας)

Tο πρόγραμμα και τους στόχους του Πρώτου Διεθνούς Λογοτεχνικού Φεστιβάλ Τήνου, που θα πραγματοποιηθεί στις 29, 30 & 31 Ιουλίου, παρουσίασαν χθες σε συνέντευξη Τύπου οι διοργανωτές του. Οπως ανέφερε ο ποιητής Ντίνος Σιώτης του λογοτεχνικού σωματείου «Κοινωνία των Δεκάτων» που διοργανώνει το Φεστιβάλ σε συνεργασία με δύο κυπριακούς πολιτιστικούς φορείς, το «Ιδεόγραμμα» και την «Atlandis Production», ο στόχος είναι να καταστεί η Τήνος κέντρο συνάντησης της σύγχρονης παγκόσμιας λογοτεχνίας και το φιλόδοξο φεστιβάλ να γίνει θεσμός.

Στην πρώτη συνάντηση έχουν προσκληθεί 27 ποιητές και πεζογράφοι από 18 χώρες, μεταξύ των οποίων σημαίνουσες φυσιογνωμίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας, όπως η Καναδή ποιήτρια Αν Κάρσον, η Ρωσίδα ποιήτρια Βέρα Παύλοβα, ο Σλοβένος ποιητής Τομάς Σαλαμούν και ο Περουβιανός πεζογράφος Σαντιάγκο Ρονκαλιόλο. «Η αρχική ιδέα ήταν να συμμετάσχουν μόνο ποιητές εξ ου και οι 17 από τους 27 προσκεκλημένους είναι ποιητές», επεσήμανε ο κ. Σιώτης, τονίζοντας ότι με τη διεύρυνση το ζητούμενο είναι να «γίνει μια ζύμωση πεζογράφων και ποιητών και να αναδειχθεί το αδιαίρετο της λογοτεχνίας».

Από την Ελλάδα συμμετέχουν οι πεζογράφοι Θανάσης Βαλτινός, Ζυράννα Ζατέλη, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Ερση Σωτηροπούλου και ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος. Στο Φεστιβάλ, το οποίο χρηματοδοτείται εξ ημισείας από την Ε.Ε. και από ιδιώτες, συμμετέχουν και ξένοι ποιητές που ζουν στην Ελλάδα όπως η Βουλγάρα Γιάνα Μπούκοβα, ο Σέρβος Μομτσίλο Ράντιτς και ο Αλβανός Λουάν Τζούλις. Το Φεστιβάλ αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου ευρωπαϊκού προγράμματος έξι εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στη Γαλλία και στη Σουηδία, συνολικού κόστους 400.000 ευρώ.

(Καθημερινή 17/06/2010)

Αν βρεθείτε στα Τρίκαλα, η έκθεση Σόρογκα σας περιμένει...

2010-06-17T00:50:00.000-07:00

Ενα πλούσιο αφιέρωμα στο έργο του καλλιτέχνη Σωτήρη Σόρογκα προτείνει για το καλοκαίρι η Στέγη Τέχνης και Πολιτισμού του Ιδρύματος Λεωνίδα Κ. Μακρή στα Τρίκαλα. Θέματα που προσφέρουν την τέλεια ευκαιρία για μια βαθιά κατανόηση του έργου του. Οι συνθέσεις με τα άλογα, τις πέτρες, τα γκρεμισμένα σπίτια και τα πηγάδια συγκατοικούν στον ίδιο χώρο με τα πορτρέτα του και τις σκουριές, τις εικόνες από τα λατομεία της Πεντέλης και του Λαυρίου.
Η συστηματική μελέτη, ο πειραματισμός, η επίμονη παρατήρηση είναι κάποια από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν έντονα τη δουλειά του. Ο ιστορικός τέχνης Γιάννης Μπόλης, επιμελητής της έκθεσης, επισημαίνει για τα συγκεκριμένα έργα: «Πιστοποιούν την πορεία του Σόρογκα σε μια ζωγραφική όπου εκφράζει στοχασμούς και ζητήματα φιλοσοφικής τάξης, μια ζωγραφική με ευδιάκριτες καταβολές στην πιο στέρεη παράδοση του ελληνικού κόσμου, μια ζωγραφική που, κάθε φορά, μεταπλάθει με μια νέα ποιητική αίσθηση το ορατό».

Η έκθεση παρουσιάζει τριάντα έργα του καλλιτέχνη καθώς και τις μακέτες των έργων που δημιούργησε για το Αττικό Μετρό. Εργα μεγάλων διαστάσεων που θα μπορούν να θαυμάσουν οι περαστικοί από αυτόν τον μήνα στον Σταθμό Λαρίσης.

«Η ζωγραφική του Σωτήρη Σόρογκα, με την ισορροπία, την ποιητική και τις ηθικές της αξίες, συνιστά μια από τις πιο γόνιμες και πολυσήμαντες εκφράσεις της σύγχρονης ελληνικής τέχνης.

Παράλληλα, η διακριτική παρουσία του καλλιτέχνη, η χαρισματική προσωπικότητά του, το υψηλό διανοητικό επίπεδο, η παιδεία, η ιδεολογική θέση και άποψη, το ήθος και ο καίριος προβληματισμός του συνθέτουν την εικόνα ενός ολοκληρωμένου δημιουργού».

Η έκθεση οργανώθηκε σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Οργανισμό του Δήμου Τρικκαίων και διαρκεί έως και τις 30 Νοεμβρίου.

(Καθημερινή 17/06/2010)

Γράμμα στὸν ἄνθρωπο τῆς πατρίδας μου

2010-06-17T00:09:00.000-07:00

(Του Κώστα Ουράνη)

Μὴν μὲ μαρτυρήσεις!
Καὶ προπαντὸς νὰ μὴν τοῦ πεῖς πῶς μ᾿ ἐγκατέλειψεν ἡ ἐλπίδα!
Καθὼς κοιτᾷς τὸν Ταΰγετο...
σημείωσε τὰ φαράγγια
ποὺ πέρασα. Καὶ τὶς κορφὲς ποὺ πάτησα. Καὶ τὰ ἄστρα
ποὺ εἶδα. Πές τους ἀπὸ μένα, πές τους ἀπὸ τὰ δακρυά μου,
ὅτι ἐπιμένω ἀκόμη πὼς ὁ κόσμος
εἶναι ὄμορφος!

Έρημος Σταθμός

2010-06-17T00:04:00.000-07:00

(Τάσος Λειβαδίτης)

Η νέα Γραμματική του γυμνασίου

2010-06-15T21:00:00.000-07:00

(Του Αναστασιου Tσαγγαλιδη* στην Καθημερινή 15/06/2010)

Η Γραμματική του γυμνασίου των Σ. Χατζησαββίδη και Α. Χατζησαββίδου είναι το αποτέλεσμα μιας γενναίας προσπάθειας συμβιβασμού: από τη μια έπρεπε να βασίζεται στη μεγάλη, κρατική και αξεπέραστη (αλλά όχι και αλάνθαστη) Γραμματική Τριανταφυλλίδη· από την άλλη έπρεπε να ενσωματώνει τις εξελίξεις στις επιστήμες της γλώσσας ...
που έλαβαν χώρα στα εξήντα πάνω-κάτω χρόνια που μας χωρίζουν από τη γραμματική αυτή και τα ακόμα περισσότερα από τις έρευνες του Τριανταφυλλίδη σχετικά με τη σχολική πραγματικότητα.

Και αυτή δεν ήταν η μόνη αναντιστοιχία εφικτού και ευκταίου: για να ολοκληρώσουν με επιτυχία το έργο τους οι συγγραφείς θα έπρεπε να μπορούν να μαντέψουν τι θα περιείχε το αντίστοιχο εγχειρίδιο του δημοτικού (το οποίο συντασσόταν ανεξάρτητα!) αλλά και να επιλέξουν σε ποιο βαθμό θα ακολουθήσουν τα γλωσσικά εγχειρίδια των τριών τάξεων του γυμνασίου. Κι όλα αυτά με δεδομένους τους περιορισμούς έκτασης του έργου και την ανάγκη απλοποίησης που επιβάλλει η ηλικία των μαθητών.

Παρά την προσπάθεια των συγγραφέων (ή ίσως και εξαιτίας της) να συμβιβάσουν τη θεωρητική γλωσσολογία με τη γλωσσοδιδακτική, παρατηρούνται ασυνέπειες στην ορολογία, με αποκλίσεις και από την παράδοση και από τις σύγχρονες προσεγγίσεις.

Ενδεικτικά: η αναφορά στην πραγματολογία είναι ατυχής με τον τρόπο που γίνεται, σαν να πρόκειται για ένα κομμάτι της γραμματικής. Οπως και να ορίζεται η καθεμιά, σίγουρα δεν περιλαμβάνει η μία την άλλη. Η γραμματική καθορίζει ό,τι μπορούμε να ρωτήσουμε «Θα μπορούσατε να μου πείτε την ώρα;», αλλά όχι και «Θα μπορέσατε να μου πείτε την ώρα;». Η πραγματολογία προβλέπει ότι συνηθέστατα η απάντηση «ναι» σε μια τέτοια «ερώτηση» δεν είναι κατάλληλη. Το ότι μια τέτοια «ερώτηση» είναι επιφανειακά μόνο ερώτηση, απαιτεί εξήγηση μέσω μιας θεωρίας των «λεκτικών πράξεων». Αναφορά στη θεωρία αυτή γίνεται σε δύο μόλις σελίδες στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου. Η αναφορά εκεί είναι ασύνδετη με όσα έχουν προηγηθεί και δεν αξιοποιείται καθόλου, π.χ. στη συζήτηση των εγκλίσεων και των τροπικοτήτων· ορίζεται εκεί ότι η προστακτική «μπορεί να εκφράζει προσταγή... ή παράκληση κ.ά.», ενώ στο τέλος του βιβλίου η προστακτική δίνεται ως παράδειγμα «κατευθυντικής λεκτικής πράξης» – χωρίς κανέναν υπαινιγμό για τον συσχετισμό των δύο κατηγοριοποιήσεων. Παρόμοια, όροι και έννοιες όπως το «Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο», το «φώνημα» και η διαφορά συμβολισμού των φωνημάτων και των φθόγγων (που «εγκλείονται πάντα σε πλάγιες γραμμές» και «σε ορθογώνιες αγκύλες», αντίστοιχα) απλώς αναφέρονται και δεν αξιοποιούνται σε κανένα σημείο της περιγραφής.

Εκτός από τις αναντιστοιχίες μεταξύ θεωρητικών προσεγγίσεων και διδακτικών ζητουμένων υπάρχουν εσωτερικές ασυνέπειες που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν: ο τύπος «μαγειρέψω» δίνεται ως παράδειγμα της υποτακτικής στην πρόταση «αν μαγειρέψω γεμιστά θα είναι όλοι ευχαριστημένοι», ενώ σε απόσταση δέκα μόλις αράδων δηλώνεται πως «η υποτακτική έχει την άρνηση μη(ν)».

Αντίστοιχα, στη συζήτηση των χρόνων ορίζονται ως παροντικοί χρόνοι ο ενεστώτας και ο παρακείμενος οι οποίοι «δηλώνουν ότι κάτι γίνεται στο παρόν», ενώ οι παρελθοντικοί (ρητά: ο παρατατικός, ο αόριστος και ο υπερσυντέλικος) «δηλώνουν ότι κάτι έγινε στο παρελθόν». Ανεξάρτητα από τις δυσκολίες που προκύπτουν από τη διαπλοκή μορφής και σημασίας, είναι μάλλον περίεργο να καταλήγουν οι συγγραφείς στην επόμενη κιόλας σελίδα στο συμπέρασμα ότι «τα σημασιολογικά όρια μεταξύ του αορίστου και του παρακειμένου στη χρήση της νέας ελληνικής δεν είναι σαφή», μια που η αρχική κατηγοριοποίηση (με βάση τη σημασία!) τους κατέτασσε σε εξ ορισμού αντίθετες ομάδες.

Συχνά η Γραμματική δεν παίρνει θέση σε αμφισβητούμενα ζητήματα ανάλυσης: σε αρκετά σημεία υπάρχουν διατυπώσεις του τύπου «σύμφωνα με κάποιες γλωσσολογικές αναλύσεις» το φαινόμενο Χ είναι Υ (και όχι Ζ, δηλαδή, όπως είχε οριστεί παραπάνω). Ετσι, άλλοτε ρητά και άλλοτε έμμεσα, συχνά προκύπτουν ερωτήματα όπως, π.χ., οι φθόγγοι είναι 31 ή 33; Ο όρος «υποτακτική αορίστου» περιγράφει το «μαγειρέψει», το «να μαγειρέψει» ή το «να μαγείρεψε»; κ.ο.κ., τα οποία τελικά δεν βρίσκουν απάντηση.

Προφανώς, η νηφαλιότητα είναι εκτιμητέα και η μέση οδός γενικά προφυλάσσει από υπερβολές (ειδικά σε σχέση με τα ελληνικά γλωσσικά πράγματα). Ομως ο εκπαιδευτικός στόχος πρέπει να είναι σε κάθε περίπτωση ξεκάθαρος: συνήθως ούτε ο μαθητής ούτε και ο δάσκαλος είναι ευτυχείς με επιλογές του τύπου «διαλέξτε και πάρτε». Μια παιδαγωγική Γραμματική, πάντως, θα κριθεί τελικά και από τα μαθησιακά οφέλη που θα αποδειχθεί ότι προκύπτουν από τη χρήση της.

* Ο Α. Τσαγγαλίδης είναι επίκουρος καθηγητής Γλωσσολογίας στο Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ.

Schoolwave Festival 2010

2010-06-15T20:31:00.000-07:00

(Από την Athens Voice)

Το Φεστιβάλ μαθητικών συγκροτημάτων έχει κάθε λόγο να συνεχίζει και να τα σπάει. Φέτος θα παίξει στις 2-4 Ιουλίου στο πλαίσιο του 23ου Φεστιβάλ του Δήμου Βύρωνα. Mετά τις εξετάσεις. Πριν τις διακοπές διαρκείας. Μια μεγάλη μαθητική γιορτή. Χωρίς βραβεία. Χωρίς ανταγωνισμό...
Μόνο για την ουσία. Δηλαδή τη μουσική. Στο φεστιβάλ συμμετέχουν 21 μαθητικά συγκροτήματα απ’ όλη την Ελλάδα, που έχουν επιλεχθεί από τα 250 περίπου συγκροτήματα που δηλώνουν συμμετοχή κάθε χρόνο. Τη βαριά δουλειά του φιλτραρίσματος κάνουν ο ραδιοφωνικός παραγωγός Γιάννης Πετρίδης, οι συνθέτες Νίκος Κυπουργός και Γιώργος Κουμεντάκης, τα συγκροτήματα Raining Pleasure και Rotting Christ και ο Χρήστος Ιωαννίδης από τους Schooligans.

Ο κωδικός επικοινωνίας του φεστιβάλ είναι η συνάντηση νέων που παίζουν κάθε είδος μουσικής, από έντεχνο μέχρι πανκ και από τζαζ μέχρι μέταλ. Παράλληλα προσκαλούνται μαθητικά συγκροτήματα από Αγγλία, Γαλλία, Ελβετία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, σε μία ακόμη πιο διευρυμένη γεωγραφικά ανταλλαγή μουσικόπληκτων ιδεών. Παράλληλα στο χώρο του φετιβάλ συμβαίνουν πράγματα, τρέχουν εκδηλώσεις, στήνονται events: graffiti, breakdance show, επίδειξη bmx και skate σε ειδικές ράμπες. Το φεστιβάλ έχουν στηρίξει εκλεκτοί καταξιωμένοι καλεσμένοι, όπως ο Γιάννης Αγγελάκας και οι Active Member, ενώ το 2010 σειρά παίρνει ο Βασιλικός των Raining Pleasure (2/7) και οι Locomondo (4/7).
Info: Θέατρο Βράχων Μελίνα Μερκούρη, Δήμος Βύρωνα. Έναρξη 19.00. Είσοδος € 5, τριημέρου € 7. Στις 2-3-4/7.

Δέκα χρόνια Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής

2010-06-15T20:04:00.000-07:00

Τι είναι η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής; Τίποτα λιγότερο από το μεγαλύτερο ζωντανό μουσικό γεγονός της χωράς!
Ένας πραγματικός εορτασμός της Ημέρας της Μουσικής, των Μουσικών, της πόλης και των κατοίκων της.
Μια Γιορτή που φέρνει τους ανθρώπους κοντά, μοιράζοντας απλόχερα, και πάντα δωρεάν, εικόνες και ήχους για κάθε γούστο...
Η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής προσφέρει την μοναδική δυνατότητα σε χιλιάδες πολίτες, να απολαύσουν πολιτισμό, επιλέγοντας μεταξύ δεκάδων εκπροσώπων όλων των ειδών μουσικής. Παράλληλα δίνει μια σπάνια ευκαιρία σε εκατοντάδες καλλιτέχνες να παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε ένα ευρύ κοινό.

Μεταξύ 19 και 21 Ιουνίου είναι βέβαιο πως θα τους συναντήσετε σε κάποια από τις δεκάδες σκηνές που θα στηθούν σε 22 πόλεις σε όλη την Ελλάδα. Η μουσική άλλωστε γεννιέται και μεγαλώνει στους δρόμους. Εσείς δεν έχετε παρά να την απολαύσετε.

Στην ενδέκατη χρονιά της, η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής επιστρέφει στο ίδιο πνεύμα, δυναμικά – παρά τις δυσκολίες – καλώντας σας να απολαύσετε για ακόμα μια φορά μια σειρά από εξαιρετικά ενδιαφέροντα ονόματα:

Le Peuple de l’ Herbe – για περισσότερα από 10 χρόνια τώρα οι Γάλλοι Le Peuple del’ Herbe έχουν δεξιοτεχνικά αποφύγει οποιαδήποτε κατηγοριοποίηση του ήχου τους. Σχηματίστηκαν στη Λυόν το 1997 και δουλειά τους για πρώτη φορά ακούστηκε στο soundtrack της ταινίας του 2001 Baise – Moi της Βιρτζινί Ντεσπάντ. Ακολούθησε το ντεμπούτο άλμπουμ τους TripleZero, λίγο καιρό μετά, χάρη στο οποίο προσέλκυσαν την προσοχή του μουσικού τύπου. Το κοινό ανταποκρίθηκε αμέσως στο άκουσμα του ήχου τους, βασισμένου σε απροσδόκητα – και συνήθως αστεία – samples, χρήση φυσικών οργάνων, ροκ αναφορές, δυνατή dub και breaks. Ακολούθησαν τα “PhTestTwo” του 2002, “Cube” του 2004 – για πολλούς η καλύτερη δουλειά τους, το οργανικό “RadioBloodMoney του 2005, το “Live” του 2008 και το πρόσφατο “Tilt”. Σε ολόκληρη αυτή την πορεία τους όμως κάποια πράγματα έχουν μείνει σταθερά: η ποικιλομορφία του ήχου τους, κατά βάση hiphop, στον οποίο όμως μπορεί κανείς να ανιχνεύσει από στοιχεία παραδοσιακής αφρικανικής μουσικής μέχρι post-punk, η DIY αλλά πάντα προσεγμένη αισθητική τους (ηχογραφούν στο δικό του studio με όνομα SupadopeFactory) όπως επίσης και η σαφώς πολιτική διάσταση των στίχων τους.

Masta Pi – σημαντική φυσιογνωμία της βελγικής hiphop σκηνής, ο MastaPi έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια όχι μόνο να περάσει τα σύνορα της χώρας του με live εμφανίσεις του σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες αλλά και να καταξιωθεί μέσα στο πλαίσιο της απαιτητικής και εκλεκτικής γαλλικής hiphop σκηνής. Έγινε αρχικά γνωστός σαν Ιδρυτικό μέλος συγκροτημάτων όπως οι “Associates”, “LesEcrit 20” και “DAK”, από τα σημαντικότερα του είδους στο Βέλγιο, στην Ελλάδα όμως καταφθάνει μόνος, κουβαλώντας μάλιστα στις αποσκευές τους τον πρώτο του σόλο δίσκο.

Ez a Divat – το όνομά τους σημαίνει «αυτό είναι μόδα». Από τα πρώτα συγκροτήματα που πειραματίστηκαν με το «πάντρεμα» ηλεκτρονικής μουσικής και τζαζ, οι Ούγγροι EzaDivat, κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο “FromtheHeadtotheFeet” το 2006, αποσπώντας πολύ κολακευτικές κριτικές στη χώρα τους. Ο δεύτερος δίσκος τους “HellofromtheNeitherlands” που κυκλοφόρησε το 2009, περισσότερο funk και χορευτικός, τους εξασφάλισε ακόμα μεγαλύτερο ακροατήριο και celebrityfans ανάμεσα στους οποίους ο KidLoco. Τελευταία τους κυκλοφορία, το remixalbum “WeFeltSoMixedUpInTheNeitherlands” με ετερόκλητες συμμετοχές καλλιτεχνών όπως οι Flevans, LackofAfro, Badboe και JonKennedy.

Dan Le Sac VS Scroobius Pip - το εξαιρετικό Electronica / Funk / hip hop duo από τη Βρετανία. Το πρώτο άλμπουμ τους "Angels" ντεμπουτάρισε το 2008 στην διόλου ευκαταφρόνητη τριακοστή θέση του uk chart και τους έβαλε για τα καλά στο χάρτη της hip hop / electronica. Αυτό κυρίως χάρη στην χαρακτηριστική φωνή του Scroobius αλλά και στο «αιρετικό» πρώτο τους single “ThouShaltAlwaysKill”. Για όσους δεν το θυμούνται πρόκειται για το κομμάτι που διαλαλούσε ότι οι Nirvana, οι Pixies, οι Oasis και οι Smiths, μεταξύ άλλων, δεν είναι «τίποτα παραπάνω από απλές μπάντες». Έχουν εμφανιστεί σε μεγάλα φεστιβάλ όπως το Glastonbury (το 2007 και 2009) και φημίζονται για τον εξαιρετικά feel good ήχο και το καυστικό τους χιούμορ.

Fallulah - αέρινη, εκλεπτυσμένη, ακαταμάχητα όμορφη και pop - η Fallulah έρχεται από τη Δανία, σε συνεργασία με το Δανέζικο Ινστιτούτο της Αθήνας, έχοντας στις αποσκευές της τον πρώτο της δίσκο “TheBlackCatNeighbourhood”, που την ανέδειξε σε αγαπημένο newact του δανέζικου μουσικού τύπου και της χάρισε μια θέση στο lineup του φετινού Roskilde. Pop στολισμένη με στοιχεία electro, rock ακόμα και jazz και folk, έκανε τους κριτικούς να χαρακτηρίσουν την 24χρονη κατά κόσμον Maria Apetri, την «Σκανδιναβή Βat For lashes».

Kingdom Of Lord Owl aka K.O.L.O. - Από το 2008 οπότε και κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους “Songs for a Sleepwalker”, οι Ελβετοί από την πόλη της Λωζάννης, έχουν περιοδεύσει εκτεταμένα σε Ευρώπη και Αμερική. Με δικά τους λόγια η μουσική τους είναι «ένα πάντρεμα ανάλαφρης pop/ folk και δυναμικού rock n roll». Μοιράζουν τον χρόνο τους μεταξύ Νέας Υόρκης και Παρισιού, όπου ετοιμάζουν αυτή την περίοδο τον δεύτερο δίσκο τους.

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα πατώντας εδώ

12ο Πολυεθνικό Πολιτιστικό Φεστιβάλ 17-27 Ιουνίου

2010-06-14T03:43:00.000-07:00

Ο Όμιλος UNESCO νομού Πειραιώς και Νήσων και ο Δήμος Ρέντη διοργανώνουν για μια ακόμη χρονιά το Πολυεθνικό Πολιτιστικό Φεστιβάλ, με την ευγενική υποστήριξη του ραδιοφωνικού σταθμού Atlantis. Το Φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί από ...
τις 17 μέχρι τις 27 Ιουνίου 2010, στο Δήμο Ρέντη και συγκεκριμένα στο Πεζόδρομο μεταξύ Allou Fun Park και Village Park, στην οδό Καναπιτσέρη. Tα εγκαίνια έχουν προγραμματιστεί για τις 19 Ιουνίου 2010, ημέρα Σάββατο και ώρα 20.00 μ.μ.

Το 12ο Πολυεθνικό Πολιτιστικό Φεστιβάλ, αποτελεί πλέον έναν δυνατό και καταξιωμένο διεθνή θεσμό, με την ενεργή συμμετοχή 40 διαφορετικών χώρων, τις αντίστοιχες πρεσβείες, εθνικοτοπικές οργανώσεις και φορείς. Τα Πολυεθνικά περίπτερα και τις εκδηλώσεις μας υπολογίζεται ότι θα επισκεφτούν πάνω από 50.000 επισκέπτες, που θα έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν ένα πλούσιο πρόγραμμα με χορό, μουσική, θεατρικά δρώμενα, ομιλίες, διαλέξειs και happenings. H κάθε χώρα θα έχει την δυνατότητα να προβάλλει στο κοινό στοιχεία από το πολιτισμό και τη παράδοσή της (βιβλία, έντυπο υλικό, προϊόντα Λαϊκής Τέχνης και εθνικά προϊόντα αντιπροσωπευτικά της κουλτούρας της) καθώς και ένα πλούσιο πολιτισμικό, καλλιτεχνικό πρόγραμμα ενώ οι επισκέπτες θα μπορούν να συμμετέχουν σε γαστρονομικές βραδιές, αφιερωμένες στην εθνική κουζίνα κάθε χώρας.

Οι εκδηλώσεις που διοργανώνουμε θα ξεπεράσουν τις 40, καθώς η κάθε χώρα θα παρουσιάσει το πρόγραμμα της, με άρωμα πολιτισμού και τοπικών παραδόσεων. Ακόμη, θα λειτουργούν εργαστήρια χειροτεχνίας και εικαστικών για παιδιά ενώ οι μικροί μας φίλοι θα μπορούν να απολαύσουν κουκλοθέατρο Καραγκιόζη, παιδικές χορωδίες, θέατρο όπως και πολλές άλλες εκπλήξεις και δώρα.

Πρεσβείες και πολιτιστικοί φορείς που συμμετέχουν: ΑΛΒΑΝΙΑ, ΠΕΡΟΥ, ΣΥΡΙΑ, ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ, ΓΕΩΡΓΙΑ, ΧΙΛΗ, ΕΛΛΑΔΑ, ΒΟΛΙΒΙΑ, ΙΝΔΟΝΗΣΙΑ, ΙΝΔΙΑ, ΚΟΥΒΑ, ΑΓΚΟΛΑ, ΡΩΣΙΑ, ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ, ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ, ΣΙΕΡΑ ΛΕΟΝΕ, ΑΙΘΙΟΠΙΑ, ΑΙΓΥΠΤΟΣ, ΚΑΜΕΡΟΥΝ, ΝΟΣΤΟΣ «ΚΕΘΕΑ», ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΝΕΑΣ ΠΕΡΑΜΟΥ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΠΕΤΣΩΝ, ΜΙΝΑΣΙΑΝ ΜΑΡΙ, ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΗΛΙΑΔΗ, ΦΩΤΕΙΝΗ ΔΑΜΑΛΑΚΗ- ΧΡΥΣΑΥΓΗ ΠΡΕΠΑ, ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ MOYITAI, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΝΤΙΩΝ ΑΘΗΝΩΝ, ΠΟΛΥΜΟΡΦΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ «ΛΙΝΑ ΛΑΒΟΥΤΑ �ΜΑΝΤΑ», ΕΛ.ΠΑ.ΧΟ ΔΙΚΤΑΙΟΙ ΚΑΣΤΡΙΝΟΙ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «Ο ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ», ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΗΠΕΙΡΩΤΩΝ ΘΡΙΑΣΙΟΥ ΠΕΔΙΟΥ, ΧΟΡΩΔΙΑ ΚΑΠΗ ΔΗΜΟΥ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ, ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΙΔΗΨΟΥ �ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΙΔΗΨΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟ, ΧΟΡΩΔΙΑ ΚΑΠΗ ΔΗΜΟΥ ΔΑΦΝΗΣ, ΙΔΡΥΜΑ Π. ΖΗΣΗ-Δ. ΠΕΥΚΗΣ.

Σε κοινή τους δήλωση o Πρόεδρος του Ομίλου UNESCO Νομού Πειραιώς και Νήσων κ. Ιωάννης Μαρωνίτης και ο Δήμαρχος του Δήμου Ρέντη κ. Γιώργος Ιωακειμίδης τόνισαν πως σκοπός του 12ου Πολυεθνικού Πολιτιστικού Φεστιβάλ, είναι η καλλιέργεια ενός Πολιτισμού Ειρήνης, Συνεργασίας και Επικοινωνίας μεταξύ των λαών. Δεν είναι μόνο μια σειρά πολιτιστικών γεγονότων αλλά ένα κάλεσμα σε μια πολυεθνική γιορτή χαράς, όπου οι λαοί καλούνται να δώσουν το δικό τους μήνυμα αλληλεγγύης, κατανόησης και αλληλοβοήθειας.

Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, θα πραγματοποιηθεί η 12η Πολυεθνική Πολιτιστική έκθεση εικαστικών με τη συμμετοχή δεκάδων καλλιτεχνών.

Σύγχρονο πανόραμα των εικαστικών τεχνών του Περού

2010-06-13T10:21:00.000-07:00

Μια άποψη της πολυμορφίας των εικαστικών τεχνών στο Περού παρουσιάζει το Ινστιτούτο Cervantes Αθηνών στην έκθεση που εγκαινιάστηκε στις 9 Ιουνίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου.

Μέσα από καλλιτέχνες δύο γενεών, αναδεικνύονται οι διαφορετικές τάσεις που μαρτυρούν τις αλλαγές στο σύγχρονο Περού.

Ο καθένας από τους καλλιτέχνες των οποίων έργα φιλοξενούνται στο νέο κτίριο του Ινστιτούτου, δημιουργεί από τη δική του οπτική γωνία την απεικόνιση της πραγματικότητας της Λατινοαμερικανικής χώρας.

Θα εκτεθούν 21 έργα των Σέσαρ Μαρτίνες (1955), Γιόσεφ Φίρμπας (1962), Πέδρο Καβαγιέρο (1954), Δανιέλ Μάντα, (1958), Αλμπέρτο Φλόρες (1959), Χοσέ Ιγνάσιο Ιτουρμπούρου (1981), Σοφία Ραμίρες (1979), Φιορέλα Ματσότι (1979) και Χάιμε Μόγια (1983).

Η έκθεση διοργανώνεται από το Ινστιτούτο Cervantes Αθηνών, Σε συνεργασία με την Πρεσβεία του Περού, την Sociedad Cultural IMPROMPTU και το πολιτιστικό περιοδικό Sol Latino. Τα επίσημα εγκαίνια θα γίνουν στις 09.06.2010, ώρα 20.00.

Αίθουσα Εκθέσεων του Ινστιτούτο Cervantes Αθήνας,
Μητροπόλεως 23, Σύνταγμα, Αθήνα
Είσοδος ελεύθερη.

Παρέα με τον Μιρό...

2010-06-13T10:14:00.000-07:00

Έκθεση παρουσιάζει έργα ζωγραφικής και τρισδιάστατες κατασκευές παιδιών που συμμετέχουν στα 3μηνης και 8μηνης διάρκειας εικαστικά εργαστήρια που διοργανώνει το Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης.

Πηγή έμπνευσης αποτελούν δύο πρωτότυπες έγχρωμες λιθογραφίες του Mirό με τίτλο L'enfance d'Ubu [Η παιδική ηλικία του Υμπύ] που παρουσιάζονται στην έκθεση.

Επίσης με αφορμή την έκθεση χαρακτικών στο Ινστιτούτο Θερβάντες και υπεύθυνη την ισπανίδα χαράκτρια Blanca Tiana Mas, παιδιά που συμμετέχουν στα εικαστικά εργαστήρια του Μουσείου Ελληνικής Παιδικής Τέχνης θα πειραματιστούν με την τεχνική της χαρακτικής.

Τα παιδιά, 5-12 ετών, είχαν την ευκαιρία, να δουν έργα του καλλιτέχνη, να τα σχολιάσουν και να οικειοποιηθούν ορισμένα από τα σύμβολά του. Τον είπαν “πολυσχήματο”, “πολυσυμβολικό”, χρωματιστό, μα πάνω από όλα ονειροπόλο. Ακροβατώντας μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας τα παιδιά έπαιξαν με τα υλικά ζωγραφικής, επεξεργάστηκαν τις φόρμες του καλλιτέχνη, πειραματίστηκαν με διάφορες τεχνικές. Στην ίδια εικόνα δοκίμασαν την συνύπαρξη στοιχείων από τα έργα του καλλιτέχνη με στοιχεία της δικής τους.

Μουσείο Ελληνικής Παιδικής Τέχνης

Είσοδος 2€ και ελεύθερη για παιδιά, φοιτητές και εκπαιδευτικούς

26.02.2010 έως 23.07.2010

Τρίτη με Σάββατο, 10.00 – 14.00, Κυριακή, 11.00 – 14.00. Δευτέρες, κλειστά.

Η Κική Δημουλά στη σειρά Ποίηση - Γκαλλιμάρ

2010-06-13T01:25:00.000-07:00

(Του Αντωνη Zερβα)

Φέτος, ενώ το όνομα της Ελλάδος έχει πληγεί θανάσιμα στην ευρωπαϊκή επικαιρότητα, και ο γραικός, εκτός από τους παλαιούς αντίλαλους του κλέφτη και του κατεργάρη, κοντεύει να πάρει την απόχρωση του ανεπαρκούς και ανίκανου, η ποιήτρια Κική Δημουλά εισήλθε στην αξιοζήλευτη σειρά ποιήσεως του γαλλικού οίκου Γκαλλιμάρ, πλάι στον Καβάφη, τον Σεφέρη, τον Ρίτσο και τον Ελύτη κι ανάμεσα στις σπουδαίες ποιήτριες κάθε εποχής.

Αλλοτε, το γεγονός θα γέμιζε υπερηφάνεια τον Ελληνα του εξωτερικού. Θα ήταν αυθεντικό τεκμήριο νεοελληνικής παιδείας. Ετσι ένιωθαν οι παλαιότερες γενιές, όχι απλώς γιατί ακουγόταν η χώρα τους, αλλά γιατί, με τα πνευματικά έργα της, συμμετείχε αυτοδικαίως στην αναρώτηση πάνω στο νόημα του ανθρώπου.

Θυμάμαι ακόμη τον θαυμασμό του Παριζιάνου ταξιτζή που μόλις είχε ακούσει τον Πρόεδρο Κωνσταντίνο Τσάτσο από το γαλλικό ραδιόφωνο. Δεν του είχαν κάνει εντύπωση τόσο τα έξοχα γαλλικά του, όσο το ότι μιλώντας, συνομιλούσε με το ευρωπαϊκό πνεύμα.

Σήμερα όλοι μιλάνε ξένες γλώσσες, έχεις την αίσθηση όμως ότι κανείς δεν μιλάει, γιατί όλοι λένε το ίδιο πράγμα. Αντιθέτως, ο κ. Ερντογάν που δεν ακούγεται να μιλάει καμιά ξένη γλώσσα, μπορεί να πολιτεύεται ως μεγάλος άνδρας, επειδή η Τουρκία διαθέτει τη σοφία να εκσυγχρονίζεται, χωρίς να διαγράφει την ιστορική της συνείδηση.

Η σειρά «Ποίηση» του Γκαλλιμάρ δημιουργήθηκε για να μείνει. Ξεκίνησε με τους νεώτερους κλασικούς της γαλλικής γλώσσας και επί μισόν αιώνα τώρα, εμπλουτίζεται σταθερά, χρόνο το χρόνο, με πρωτότυπα και μεταφρασμένα ποιητικά έργα παλαιών και συγχρόνων.

Μία πνευματική παράδοση κρίνεται ακριβώς από τους τίτλους που διασώζει στις δέλτους της ζωντανής μνήμης, έστω κι αν δεν σπάνε τα ταμεία.

Στον νεώτερο δυτικό κόσμο, η ποίηση ήταν η κατ’ εξοχήν έκφραση της ατομικότητας και η ατομικότητα αναδείκνυε τις λανθάνουσες δυνάμεις της κοινής γλώσσας.

Μπορεί ο νεώτερος κόσμος να γέρνει προς τη δύση του, πλην, όσο υπάρχουν διακριτά έθνη, θα ισχύουν απολύτως οι δύο απαραίτητες προϋποθέσεις διάρκειας: κοινή γλώσσα, δηλαδή θεσμοί, και ατομικότητα, δηλαδή δημιουργική πρωτοβουλία.

Η συναρμόνισή τους παραμένει το εθνικό μας πρόβλημα, ιδίως μετά το οικονομικό ναυάγιο της χώρας που θα περιορίσει τα πάντα στη λογιστική και στα νούμερα. Διότι πώς μπορεί να ευοδωθεί η βούληση για επανόρθωση του κράτους, όταν διαιωνίζεται η γλώσσα που οδήγησε στο εθνικό ναυάγιο; Πώς είναι δυνατό ν’ αλλάξει η νοοτροπία, όταν μιλάμε περί «Δου Νου Του», σαν να μας βαραίνει κι η προφορά ακόμη του αλφαβήτου!

Επί χρόνια, οι ελίτ του τόπου συνταύτιζαν Ευρώπη και Βρυξέλλες με αποτέλεσμα να μην υπάρχει καν ένα ανεξάρτητο πνευματικό ίδρυμα προβληματισμού και κριτικής μελέτης των ελληνικών και ευρωπαϊκών πραγμάτων. Στην Ευρώπη, οι επιλογές των Βρυξελλών εξετάζονται επιμελώς από εξωκυβερνητικούς και σύνθετους πνευματικούς ομίλους, ελέγχονται με υπεύθυνες δημοσιεύσεις και συζητούνται στο δημόσιο βήμα.

Οι εκσυγχρονιστικές ελίτ της τελευταίας δεκαετίας απέτυχαν παταγωδώς, διότι έκριναν ότι αρκούσε η μετάφραση των εγγράφων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να θεωρούμαστε ομότιμα μέλη. Αλλά σε ποιο άλλο κράτος μιλιέται επισήμως το ιδίωμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπως συμβαίνει στη χώρα μας!

Οι προοπτικές είναι χαλεπές. Καμία όμως διαρθρωτική μεταρρύθμιση δεν πρόκειται να αποδώσει, αν δεν αλλάξει ο δημόσιος λόγος, αν δεν αλλάξει το «οικονομίστικο» πρόσωπο των ελίτ της χώρας. Εάν δεν κατανοηθεί ότι ο τόπος χρειάζεται μία νέα κινητήρια ιδέα ανάπτυξης που θα συμφιλιώνει τη συνείδηση της εθνικής διάρκειας με το αίτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η φωνή της Κικής Δημουλά είναι σπάνια. Αλλά είναι και το εθνικό μάθημα της ατομικότητας σε σχέση με τις κρυφές δυνάμεις της κοινής μας γλώσσας.

Από την Καθημερινή 13/06/2010

«Eλα, έλα» να σου χαρίσω το φεγγάρι...

2010-06-13T01:16:00.000-07:00

(Της Ολγας Σελλα)

Η Ξένια Καλογεροπούλου πρωταγωνιστεί σε μια παράσταση σαράντα λεπτών για θεατές από δύο μέχρι έξι χρονών.

Στη σκηνή θα βρίσκεται ένα φεγγάρι, μία ηθοποιός κι ένα μαξιλάρι. Στη θέση του κοινού θα κάθονται μικροί θεατές, από 1,5-2 ετών μέχρι 5-6. Η Ξένια Καλογεροπούλου θα παρουσιάσει στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών μια παράσταση θεάτρου για προνήπια και νήπια, από τις ελάχιστες που έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα. Και η γυναίκα που συνέδεσε το όνομά της με την ανάπτυξη του παιδικού θεάτρου στη χώρα μας, που έχει ανεβάσει δεκάδες παραστάσεις παιδικού θεάτρου κι έχει υπογράψει πολλά έργα που γνώρισαν σε μικρούς θεατές την τέχνη του θεάτρου θα παίξει για πρώτη φορά μπροστά σε παιδιά, στο έργο που η ίδια εμπνεύστηκε και έγραψε με τίτλο «Ελα, έλα».

Μια παράσταση μόλις 40 λεπτών, ένα έργο χωρίς λόγια. Τι αφηγείται ένα έργο χωρίς λόγια;

«Η βασική του ιδέα είναι ότι όλοι διαρκώς κάτι θέλουμε, κάτι ψάχνουμε. Αυτό το άπιαστο, το άγνωστο, που δεν ξέρουμε τι είναι συχνά το ταυτίζουμε με το φεγγάρι. «Τι θέλεις να σου χαρίσω, το φεγγάρι;» Για τα παιδιά πάλι το φεγγάρι είναι πάντα κάτι γοητευτικό, που πολύ θα ήθελαν να αγγίξουν. Αυτό είναι το βασικό ερέθισμα. Από ’κει και πέρα, η ιστορία μας είναι η ιστορία μιας σχέσης. Είναι σχεδόν μια ερωτική ιστορία. Υποδύομαι τη Μία, που μπορεί να είναι παιδί, αλλά μπορεί να είναι και γιαγιά. Δεν ξέρω ποια είναι, είναι Μία και είμαι εγώ. Αυτή η Μία δεν ξέρει τι θέλει και δεν μπορεί να κοιμηθεί και ξαφνικά βλέπει στο παράθυρο ένα φεγγάρι που δεν συμπεριφέρεται απολύτως φυσιολογικά. Φεύγει, ξανάρχεται, υπακούει σε διαταγές της, κρύβεται, μέχρι που μπαίνει μέσα στο δωμάτιό της. Κι από αυτό το σημείο αρχίζει αυτή η περίεργη σχέση της Μίας με το φεγγάρι...».

Και σ’ αυτό το σημείο η Ξένια Καλογεροπούλου αρχίζει να αφηγείται με πάθος τον ρόλο που θα παίξει στη σκηνή του θεάτρου «Πόρτα» και περιγράφει ακριβώς ό, τι ζούμε όλοι, από τα πολύ μικρά παιδιά μέχρι τους υπερήλικες, με τις σχέσεις μας: διεκδικούμε, θυμώνουμε, αγαπιόμαστε, θέλουμε να κυριαρχήσουμε, ζηλεύουμε, επιβαλλόμαστε... Γιατί ακριβώς αυτό είναι το έργο, μια αφήγηση χωρίς λόγια για όσα αισθανόμαστε γι’ αυτό που πάρα πολύ επιθυμούμε.

Η Ξένια Καλογεροπούλου παρακολούθησε το προηγούμενο διάστημα, σ’ ένα Φεστιβάλ Βρεφικού Θεάτρου στην Μπολόνια, τριάντα περίπου παραστάσεις για μωρά. Μόλις γύρισε από εκεί, «πετάχτηκε η ιδέα και ήταν έτοιμη. Αυτό που δεν είχα προβλέψει είναι ότι ήταν πάρα πολύ δύσκολο τεχνικά. Γιατί το φεγγάρι είναι βίντεο, δεν είναι ένα φωτάκι. Ετσι υπάρχει ένας δημιουργός βίντεο από πίσω, η Νάνσυ Μηνιαδάκη, που ζει και δουλεύει στο Βερολίνο. Αν σκεφτεί κανείς ότι τη μουσική της παράστασης υπογράφει ο Κορνήλιος Σελαμσής που ζει και δουλεύει στο Αμστερνταμ, είναι μια παράσταση... ευρωπαϊκή!». Παραδέχεται ότι η μεγάλη δυσκολία της παράστασης –και το στοίχημά της– είναι να ξεχάσει ότι το φεγγάρι είναι ένα βίντεο και ότι πρέπει να το αντιμετωπίζει ως έναν ακόμη ηθοποιό πάνω στη σκηνή. «Πρέπει να του θυμώνω, να το αγαπάω, να φτιάχνουμε αυτή τη σχέση διαρκώς. Οσο το πετυχαίνουμε, τόσο καλύτερο γίνεται».

Ομολογεί επίσης ότι έχει γράψει πάρα πολλά για τους άλλους και δυσκολευόταν μέχρι τώρα να γράψει για τον εαυτό της. Ομως, στην προκειμένη περίπτωση, αισθάνεται αυτήν την παράσταση κι αυτήν την ιδέα σαν κάτι πολύ δικό της και θέλει να το παίξει η ίδια. «Ηταν πολύ μέσα μου όλο αυτό, χωρίς να ξέρω γιατί».

Δεν έχει καμιά αμφιβολία ότι οι μικροί θεατές μπορούν να διαπαιδαγωγηθούν από τόσο μικρή ηλικία στη θεατρική τέχνη, όταν αυτό είναι συμβατό με την ηλικία τους. Μας εξηγεί ότι βρεφικό θέατρο κάνει τα τελευταία χρόνια η πολιτιστική εταιρεία Artika. «Είδα δουλειά τους και ήταν πολύ συμπαθητική. Βέβαια δεν είναι κάτι που επιχειρηματικά συμφέρει, γιατί το βρεφικό θέατρο δεν μπορεί να παιχτεί σε πολύ μεγάλες σκηνές. Δεν μπορείς να έχεις μια τεράστια πλατεία γεμάτη μωρά! Απευθύνεσαι εκ των πραγμάτων σ’ ένα πολύ μικρό αριθμό θεατών».

Αυθόρμητη, ειλικρινής, ανεπιτήδευτη, η Ξένια Καλογεροπούλου δεν έχει κανένα πρόβλημα να ομολογήσει ότι εδώ και αρκετά χρόνια δεν παρακολουθεί παραστάσεις παιδικού θεάτρου! «Εχω μεγαλώσει, έχω πολλά πράγματα να κάνω και βλέπω λιγότερες παραστάσεις γενικά (σ. σ. εκτός από τις παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών, όπου είναι από τους συνεπέστερες θεατές). Παλιότερα πήγαινα ακόμα και στις εξετάσεις των Δραματικών Σχολών. Τώρα θέλω να συγκεντρώνομαι σε ό, τι κάνω. Θα κάνω μια παρένθεση για να το εξηγήσω αυτό: με πήραν πρόσφατα από ένα δήμο για να με τιμήσουν, κάτι που γίνεται πολύ συχνά. Ε, δεν το αντέχω με τίποτα! Να πάω κάπου και να βγάζουν λόγους και να με παινεύουν, μου φαίνεται τερατώδες και πάρα πολύ ψυχοφθόρο. Τους λέω να τα κάνετε αυτά όταν πεθάνω, δεν χρειάζεται τώρα... Είμαι σε μια ηλικία που θέλω να κάνω αυτά που μου αρέσουν. Και, να χτυπήσω ξύλο, φέτος έχω ιδιαίτερη έμπνευση... Εκανα το “Ελα, έλα”, κάνω το χειμωνιάτικο, ετοιμάζω κι αυτό που θα κάνω του χρόνου. Θέλω να πω, μου χρειάζεται ο χρόνος και θέλω και να χαζεύω. Με τον άντρα μου, με τη γάτα μου... Δεν θέλω να ζορίζομαι. Παρ’ ότι όμως δεν παρακολουθώ συστηματικά παιδικό θέατρο, η αίσθησή μου είναι ότι έχουν γίνει περισσότεροι θίασοι απ’ ό, τι πρέπει. Αν σκεφτείτε ότι στο Λονδίνο υπάρχουν μόνο τέσσερις θίασοι για παιδιά... Μα ούτε οι ιδέες δεν μπορούν να βρεθούν σε τέτοια υπερπροσφορά ούτε οι άνθρωποι που θα επανδρώσουν ικανοποιητικά όλους αυτούς τους θιάσους, παρ’ ότι τώρα γίνεται πολύ πιο επαγγελματικά η όλη προσπάθεια. Ομως αυτό δεν φτάνει, πρέπει να βάλεις κάτι από την ψυχή σου... Σίγουρα είναι μια διέξοδος επαγγελματική, είτε για καλλιτέχνες είτε για επιχειρηματίες, που δεν βολεύονται στο θέατρο για μεγάλους και λένε ας κάνουμε για μικρούς... Δεν μπορείς να ξεκινάς όμως μόνο μ’ αυτό το σκεπτικό. Πρέπει να ξεκινάς από μία ανάγκη. Η δική μου περίπτωση δεν ήταν τέτοια, γιατί είχα θίασο για μεγάλους, μπορούσα να παίζω ό, τι θέλω και τελικά έχω εστιάσει στο παιδικό θέατρο γιατί το βρίσκω πιο σημαντικό».

Και δεν κρύβει πως ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα έπαιρνε τέτοια ανταπόδοση και ικανοποίηση από αυτήν την ενασχόλησή της. «Εζησα στιγμές μεγάλης ευτυχίας στο παιδικό θέατρο».

Το «Ελα, έλα» παρουσιάζεται στο θέατρο «Πόρτα» από τις 19 ώς τις 27 Ιουνίου στις 6 μ. μ. Μόνο τις δύο Κυριακές (20 και 27/6) θα υπάρχει και δεύτερη παράσταση στις 12 το μεσημέρι. Σκηνοθεσία: Ξένια Καλογεροπούλου, Μάρθα Κλουκίνα. Βίντεο: Νάνσυ Μηνιαδάκη, Κώστας Χαϊδαλής. Μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής.

Εξασκώντας τη φαντασία των παιδιών

Εκατόν ενενήντα παιδιά από 2 ώς 19 ετών εξοικειώνονται με το θεατρικό παιχνίδι και τρεις τάξεις ενηλίκων μαθαίνουν πώς να παίζουν με τα παιδιά παίζοντας θέατρο. Αυτό είναι το Εργαστήρι που ίδρυσε η Ξένια Καλογεροπούλου πριν από έξι χρόνια και είναι πολύ περήφανη γι’ αυτό. Ηταν μια ιδέα της Πέγκυς Στεφανίδου και ο βασικός στόχος είναι μέσω του θεατρικού παιχνιδιού να γνωρίσει το παιδί και τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του, να αναπτύξει την κρίση και τη φαντασία του και την επικοινωνία με τους άλλους.

«Κι αυτό γίνεται καταπληκτικά. Εχουμε παιδιά που είναι πέντε χρόνια και σε καμία περίπτωση δεν είναι ένα ακόμα εργαστήρι που βγάζει νέους ηθοποιούς».

Είναι μια εξάσκηση της φαντασίας, που γίνεται μιας μεγάλης ποικιλίας δουλειά. «Εχω διδάξει κι εγώ, αλλά πολύ λίγο, γιατί κυρίως μαθαίνω πώς να διδάξω. Κι αυτό μ’ αρέσει», λέει βάζοντας στη διατύπωσή της μεγάλη δόση χιούμορ, αλλά και το πάθος του ανθρώπου που πράγματι δεν έχει σταματήσει να εμπνέεται, να διδάσκεται, να παθιάζεται με οτιδήποτε καινούργιο ανοίγεται μπροστά του.

Εύχεται να φοιτούσαν περισσότεροι εκπαιδευτικοί στα τμήματα των ενηλίκων, ώστε να βοηθηθεί και η δική τους δουλειά. «Η βασική εκπαίδευση θα έπρεπε να περιέχει αυτό που κάνουμε στο Εργαστήρι. Και το βασικό είναι να μάθουν οι δάσκαλοι για να το διδάξουν. Οτιδήποτε θα κάνει τα παιδιά πιο έξυπνα, πιο ευφάνταστα, πιο φρέσκα, είναι ζητούμενο», συμπληρώνει.

Ο χειμώνας της κρίσης

Τον χειμώνα του 2010, που πιστεύει ότι θα είναι δύσκολος και για το θέατρο, θα παρουσιάσει το έργο «Ο τυχερός στρατιώτης», βασισμένο σ’ ένα ρωσικό παραμύθι, σε σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου και σκηνικά Ελλης Παπαγεωργακοπούλου, που επιστρέφει στο θέατρο «Πόρτα» έπειτα από μια μικρή απουσία και μ’ ένα θίασο ηθοποιών που μάλλον δεν τους έχουμε ξαναδεί σε παιδικό θέατρο και πρότειναν μόνοι τους τον εαυτό τους: Αργύρη Ξάφη, Αννα Μάσχα, Αννα Καλαϊτζίδου, Κώστα Μπερικόπουλο, Βαγγέλη Χατζηνικολάου και Σωκράτη Κατσίκα. «Πολύ πιθανόν ο αριθμός των θεατών να είναι μικρότερος, γιατί ο κόσμος κόβει απ’ όπου μπορεί να κόψει. Δεν ξέρω καθόλου πώς θα αντιδράσουν και το κοινό και οι καλλιτέχνες. Εμείς θα κάνουμε αυτό που θεωρούμε καλύτερο για την παράσταση κι εκείνη την ώρα θα ξεχνάμε την κατάσταση γύρω μας. Νομίζω ότι δεν έχουμε καταλάβει ακριβώς τι ακριβώς συμβαίνει. Βέβαια, εκεί που θα αγοράζαμε δύο φουστάνια, συγκρατιόμαστε. Εχουμε μια επιφυλακτικότητα και προσπαθούμε να ζούμε μαζεμένα, αλλά φυσιολογικά και δεν ξέρουμε τι ακριβώς θα μας τύχει». Οσο για το αν η τέχνη λειτουργεί ως διέξοδος και διαφυγή σε στιγμές κρίσης ούτε και σ’ αυτό απαντά με σιγουριά: «Δεν ξέρω γιατί υπάρχει τέχνη και τέχνη. Αν πάρουμε το θέατρο, μπορεί ο κόσμος να τρέχει σε κωμωδίες χαζές για μη σκέφτεται τίποτα».

Από την Καθημερινή 13/06/2010

Σχήμα της απουσίας I

2010-06-12T13:04:00.000-07:00

(Γιάννης Ρίτσος)

Ό,τι έφυγε, ριζώνει εδώ, στην ίδια θέση, λυπημένο, αμίλητο
όπως ένα μεγάλο βάζο του σπιτιού, που πουλήθηκε κάποτε

σε δύσκολες ώρες, και

στη γωνιά της κάμαρας, εκεί που στέκονταν το βάζο,
απομένει το κενό πυκνωμένο στο ίδιο σχήμα του βάζου, αμετάθετο,
ν' αστράφτει διάφανο στην αντηλιά, όταν ανοίγουν πότε-πότε
τα παράθυρα,
και μέσα στο ίδιο βάζο, πούχει αλλάξει την ουσία του
με ίδια κ' ισόποσην ουσία απ' το κρύσταλλο του άδειου,
μένει και πάλι το ίδιο εκείνο κούφωμα, λίγο πιο οδυνηρά ηχητικό
μονάχα.

Πίσω απ' το βάζο διακρίνεται το χρώμα του τοίχου
πιο σκοτεινό, πιο βαθύ, πιο ονειροπόλο,
σα νάμεινε η σκιά του βάζου σχεδιασμένη σε μια σαρκοφάγο ―

Kαι, κάποτε, τη νύχτα, σε μιαν ώρα σιωπηλή,
ή και τη μέρα, ανάμεσα στις ομιλίες,
ακούς βαθιά σου κάποιον ήχο οξύ, πικρό και πολυκύμαντο
σάμπως ένα αόρατο δάχτυλο να έκρουσε
κείνο το απόν, ευαίσθητο, κρυστάλλινο δοχείο.

Στον Νταβίντ Γκρόσμαν το Βραβείο Ειρήνης των Βιβλιοπωλών

2010-06-12T01:07:00.000-07:00

(tvxs.gr)

Ο διεθνούς φήμης Ισραηλινός συγγραφέας Νταβίντ Γκρόσμαν έλαβε το φετινό Βραβείο Ειρήνης των Βιβλιοπωλών για τη λογοτεχνική του δέσμευση υπέρ της συμφιλίωσης των Ισραηλινών και των Παλαιστίνιων. Το Βραβείο Ειρήνης των Βιβλιοπωλών αποτελεί την ανώτατη γερμανική λογοτεχνική διάκριση.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της επιτροπής, ο Γκρόσμαν, «στα μυθιστορήματά του, τα δοκίμιά του και τα διηγήματά του προσπαθεί να κατανοήσει και να περιγράψει όχι μόνον τη δική του θέση, αλλά και αυτή των ανθρώπων που σκέπτονται διαφορετικά».

«Τα βιβλία του δείχνουν ότι ο φαύλος κύκλος της βίας, του μίσους και του εκτοπισμού στη Μέση Ανατολή μπορεί να τερματιστεί μόνο μέσω της ακοής, της αυτοσυγκράτησης και της δύναμης της λέξης» προσθέτει η επιτροπή.

Ο 56χρονος Γκρόσμαν θεωρείται μία από τις σημαντικές φυσιογνωμίες της ισραηλινής λογοτεχνίας. Τα έργα του πραγματεύονται θέματα γύρω από την ισραηλινή ταυτότητα και την ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση και έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες. Μεταξύ αυτών βρίσκονται τα: «Η Μνήμη του Δέρματος» (Καστανιώτης) και «Το Μέλι του Λιονταριού» (Ωκεανίδα).

Το Βραβείο Ειρήνης των Βιβλιοπωλών, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 25.000 ευρώ, απονέμεται από το 1950.

Ευχαριστούμε που ... ενοχλείτε

2010-06-11T16:28:00.000-07:00

Για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά η ΜΚΟ «Παιδιά Εν Δράσει» οργανώνει την πιο ανατρεπτική, δημιουργική και ενοχλητική γιορτή δρόμου στην πόλη της Θεσσαλονίκης.

Μετά τα δύο τελευταία επιτυχημένα φεστιβάλ στο Πάρκο του Ξαρχάκου, η αγαπημένη γιορτή των νέων αναδεικνύει αυτή τη φορά το θέμα των πρώην στρατοπέδων της πόλης, που χρόνια τώρα δεν έχουν αποδοθεί στις τοπικές κοινωνίες και παραμένουν εγκαταλελειμμένα.

Το Απρίλιο του 2006, εμπνευσμένοι από τους αγώνες και τη νίκη των νέων της Γαλλίας που βγήκαν στους δρόμους ενάντια σε έναν άδικο νόμο, οργανώθηκε το πρώτο «Ευχαριστούμε Που Ενοχλείτε» στην πλατεία Ναβαρίνου. Ακολούθησε το δεύτερο στην ίδια πλατεία το 2007, με αποκορύφωμα τα 2ήμερα φεστιβάλ στο Πάρκο του Ξαρχάκου το Μάιο του 2008 και τον Ιούνιο του 2009, με τη συμμετοχή 120 καλλιτεχνών και την ανταπόκριση πάνω από 4500 επισκεπτών.

Το φεστιβάλ επανέρχεται δυνατότερο από ποτέ στις 12 & 13 Ιουνίου στο πρώην στρατόπεδο του Παύλου Μελά, στο χώρο έναντι του Δημαρχείου Σταυρούπολης επί της Λαγκαδά. Μουσικά συγκροτήματα, παραστάσεις με μαριονέτες, video προβολές, performances, εκθέσεις φωτογραφίας και εικαστικών, χορός, θέατρο δρόμου, τσίρκο, graffiti, visuals, επιδείξεις skate & ΒΜΧ, κέφι, φαντασία, δημιουργία, επικοινωνία…

Δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα εδώ

Δείτε το τηλεοπτικό σποτ εδώ

Μ. Καραγάτσης: Ο συγγραφέας των διεισδυτικών περιγραφών

2010-06-11T05:17:00.000-07:00

(Από το Χαμένο Νησί)

...Το σώμα της τεντώνεται σε τόξο τετάνου. Νιώθω στους γοφούς μου την οδυνηρή τανάλια των μηρών. Ανοίγει τα μάτια. Τα μάτια... Τα μάτια... Τί βλέπουν τα μάτια της; Βλέπουν εμένα; Εμένα; Εμένα;

- Αντρέα! Αντρέα! Αντρέα!

Αυτό το λόγο μόνον είπε. Και τον είπε τρεις φορές. Είναι πολύ. Το κορμί της σπαράζει σαν κουρέλι αδύναμο. Ροδίζει η ερχόμενη ημέρα τον αριστερό μαστό και γράφει σκιά μελανή κάτω από τη σφαιρική του καμπύλη. Εκεί που είναι η καρδιά. Αυτή τη σκιά θέλω να φωτίσω. Να τη χρωματίσω με πορφύρα βασιλική. Ένα ρυάκι από αίμα θα συμπλήρωνε τόσο ωραία, τόσο όμορφα το κεχριμπάρι του κορμιού, το κρίζο του μεταξιού, το βαθυκύανο των πουλιών...Ζήτημα αισθητικής και τίποτ' άλλο...τίποτ' άλλο.

Το χέρι μου βρίσκει χάμω στο χαλί, το μακρύ και μυτερό μαχαίρι. Μ' αυτό προσπάθησε να γλυτώσει τα σπλάχνα της από τη μαχαιριά της οδύνης. Την καρδιά της από το νυγμό του πάθους. Άδικος κόπος...το μαχαίρι κύλησε άχρηστο χάμω στο πάτωμα. Και τώρα το βρήκε το χέρι μου. Το βρήκε τυχαία.

Τι μαλακό που είναι το ανθρώπινο κορμί! Δεν θα το πίστευε κανείς... Να, το ρυάκι...Μικρό, ελάχιστο, άλικο και θερμό, κυλάει πάνω στο ωχρό δέρμα, στα βαθυκύανα πουλιά του γκρίζου μεταξιού, σταλάζει αθόρυβα και μπλέκεται στους πορφυρούς τόνους του χαλιού... Ζήτημα αισθητικής...Κάνει τόση ζέστη...

Τα μάτια της απόμειναν ανοιχτά. Στηλωμένα στο μυστικό όραμα της αυταπάτης. Είναι γαλάζια, όχι, πράσινα. Είναι όπως πάντα, σας το είπα χιλιάδες φορές, μάτια σα νερό, ίσως από νερό. Άπιαστα και στεκάμενα, ατενή και φευγαλέα.

Όσοι δεν πρόφτασαν να πεθάνουν τη νύχτα αυτή, θα ζήσουν μια μέρα ακόμη...

Απονομή του Βραβείου Θεατρικής Μετάφρασης "Μάριος Πλωρίτης"

2010-06-11T03:44:00.000-07:00

Το Βραβείο Θεατρικής Μετάφρασης "Μάριος Πλωρίτης" θα απονεμηθεί τη Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010 στις 8:30 μ.μ. σε εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο «Από Μηχανής Θέατρο».

Οι φετινοί υποψήφιοι είναι οι:
1. Βαροπούλου Ελένη. «Μάουζερ» του Heiner Müller (Θέατρο ΑΤΤΙΣ, σκηνοθεσία: Θεόδωρος Τερζόπουλος)
2. Δεκαβάλλα Αννίτα. «Πολύ Καλά» της Lisa Kron (Θέατρο Εξαρχείων, σκηνοθεσία: Τάκης Βουτέρης)
3. Δεπάστας Γεώργιος. «Ο σκύλος, η νύχτα και το μαχαίρι» του Marius von Mayenburg (Από Μηχανής Θέατρο, σκηνοθεσία: Θανάσης Σαράντος)
4. Καλαϊτζή Γλυκερία. «Στην Εξοχή» του Martin Crimp (Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» - Θέατρο Αμαλία, σκηνοθεσία: Γλυκερία Καλαϊτζή)
5. Καψάλης Διονύσης. «Βασιλιάς Ληρ» του William Shakespeare (Κ.Θ.Β.Ε. - Βασιλικό Θέατρο, σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός)

Αποσπάσματα από τις μεταφράσεις θα διαβάσουν οι ηθοποιοί Ματίνα Ντούσκου και Μάνος Καρατζογιάννης, ενώ την εκδήλωση παρουσιάζει και συντονίζει η δημοσιογράφος Σοφία Ιορδανίδου.

Η Επιτροπή, που συγκέντρωσε και αξιολόγησε όλα τα μεταφρασμένα έργα που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στην ελληνική θεατρική σκηνή κατά την περίοδο 2008-2009, αποτελείται από τους:
- Σάββα Πατσαλίδη (πρόεδρο, καθηγητή θεατρολογίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)
- Ξένια Καλογεροπούλου (ηθοποιό, μεταφράστρια, συγγραφέα, σκηνοθέτιδα)
- Μαρία Ευσταθιάδη (μεταφράστρια, συγγραφέα)
- Βίκτωρα Αρδίττη (σκηνοθέτη, διευθυντή Δραματικής Σχολής Εθνικού Θεάτρου, επίκουρο καθηγητή σκηνοθεσίας, Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)
- Χριστόφορο Χαραλαμπάκη (καθηγητή γλωσσολογίας, Πανεπιστήμιο Αθηνών)

Το βραβείο θα απονείμει ο περσινός νικητής Στρατής Πασχάλης και συνοδεύεται από το χρηματικό ποσό των 3.000 ευρώ.

Το βραβείο θεσμοθετήθηκε το 2007 από το Θεατρικό Εργαστήρι Νέας Ορεστιάδας ΔΙΟΝΥΣΟΣ και οργανώνεται με την πολύτιμη στήριξη του Ευρωπαϊκού Κέντρου Μετάφρασης (Ε.ΚΕ.ΜΕ.Λ.).

Ἑνὸς λεπτοῦ σιγή

2010-06-11T03:21:00.000-07:00

(Του Ντίνου Χριστιανόπουλου)

Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπά σας
κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,.
ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,
ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,

κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,
ἔστω καὶ μία φορά;
Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή
γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;

(ἀπὸ τὴ Συλλογή: «Ἀνυπεράσπιστος Καημός»)

Αρχιτεκτόνημα από λέξεις

2010-06-10T09:43:00.000-07:00

(Του Νίκου Καρούζου)

Ήμουνα στο μωβ. Τώρα είμαι στο κίτρινο.

Θερίζει η μουσική στα ακούσματα

προφάνεια πρασίνου.

Σε λίγο...θα 'χω ένα μόναχα δόντι
και θ' ανατινάσσω
ανατέλοντας βοερές απουσίες
στο μέγιστο της εμαρμένης
και πικραίνοντας - τώρα θα πάω
στο τελείως τραγικό-
μεγαλοσύνες ανεξέλιχτες
προοιωνίζομαι μέλλον.

Σε καθηγήτρια ελληνικής και λατινικής φιλολογίας το Βραβείο Σπινόζα

2010-06-09T06:57:00.000-07:00

(tvxs.gr)

Μία από τους τέσσερις νικητές του φετινού βραβείου Σπινόζα που απονέμει η Οργάνωση για την Επιστημονικής Έρευνα της Ολλανδίας, είναι η καθηγήτρια ελληνικής και λατινικής φιλολογίας, του πανεπιστημίου του Leiden, Ineke Sluiter.

Το Βραβείο Σπινόζα θεωρείται το σημαντικότερο επιστημονικό βραβείο στην Ολλανδία.
Η ολλανδική Οργάνωση για την Επιστημονική Έρευνα (NWO) χορηγεί το βραβείο κάθε χρόνο σε επιστήμονες που διεξάγουν πρωτοποριακή έρευνα, είναι διεθνούς κύρους και εμπνέουν νέους ερευνητές. Οι τέσσερις νικητές του βραβείου θα λάβουν το ποσό των 2,5 εκατ. ευρώ, που μπορούν να το διαθέσουν για την έρευνά τους.

Η Ineke Sluiter σπούδασε κλασικές γλώσσες στο Πανεπιστήμιο Vrij του Άμστερνταμ, δίδαξε στην Αμερική στα πανεπιστήμια Harvard και Princeton και είναι μέλος του διοικητικού τομέα της NWO. Από το 2000, είναι διευθύντρια της Εθνικής Σχολής Έρευνας Κλασικών Σπουδών, Oikos ενώ αυτόν τον καιρό ηγείται μιας ομάδας ερευνητών που συντάσσουν ελληνοολλανδικό λεξικό.

Σε επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Leiden πήγαν ακόμα δυο από τα βραβεία Σπινόζα, στη Naomi Ellemers, καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας των Οργανισμών, και τον καθηγητή υπεργαλαξιακής Αστρονομίας Marijn Franx. To τέταρτο βραβείο έλαβε ο χημικός Piet Gros του Πανεπιστημίου της Ουτρέχτης.

Το κορυφαίο επιστημονικό βραβείο φέρει το όνομα του σπουδαίου φιλοσόφου και πρόδρομου του Διαφωτισμού Baruch Spinoza (1632-1677)

Τα παιδία (δεν) παίζει ...στα σχολεία

2010-06-08T14:53:00.000-07:00

Κουραστικό αλλά και σκληρό ριάλιτι, επικίνδυνο για τα παιδιά χαρακτήρισε επιτροπή του υπουργείου Παιδείας το ντοκιμαντέρ "Τα παιδία δεν παίζει" και παρολίγο να μην επιτραπεί η προβολή του στα σχολεία.

(tvxs.gr)

Ακατάλληλο για να προταθεί σε μαθητές, κρίθηκε από την αρμόδια επιτροπή του υπουργείου Παιδείας το ντοκιμαντέρ της Άγγελης Ανδρικοπούλου και του Αργύρη Τσεπελίκα «Τα Παιδία δεν παίζει», με το σκεπτικό ότι «είναι κουραστική ταινία, τα παιδιά βρίζουν» και γιατί «εμφανίζει την Ελλάδα ως τριτοκοσμική χώρα».

Ωστόσο, με παρέμβαση της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας το ντοκιμαντέρ θα προβληθεί στα σχολεία, καθώς διαφώνησε με τη γνωμοδοτική άποψη της επιτροπής.

Η απόφαση με την υπογραφή της υπεύθυνης Ευσταθίας Φουσέκη ελήφθη από την επιτροπή η οποία ανήκει στον Ενιαίο Διοικητικό Τοµέα Πρωτοβάθµιας και Δευτεροβάθµιας Εκπαίδευσης Διευθύνσεως Συµβουλευτικού και Επαγγελµατικού Προσανατολισµού και Εκπαιδευτικής Δραστηριότητας. Οι υπεύθυνοι για την απίστευτη αυτή πράξη λογοκρισίας που θυμίζει άλλες εποχές, υπογράφουν το σκεπτικό με το όνομά τους:

-Κα Γκίκα: Η ταινία κουραστική, τα παιδιά βρίζουν, το µήνυµα είναι λάθος.
-Κα Σακοπούλου: Κακό πρότυπο συµπεριφοράς για τα παιδιά γιατί τους δείχνει να έχουν δικαιώµατα χωρίς υποχρεώσεις.
-Κα Μαβίλη: Προφανώς οι χορηγοί δεν είδαν την ταινία. Αν την έβλεπαν, δεν θα την επιχορηγούσαν. Είναι σκληρό ριάλιτι επικίνδυνο για τα παιδιά. Εµφανίζει την Ελλάδα σαν τριτοκοσµική χώρα.

Στο ντοκιμαντέρ που συγκίνησε κοινό και δημιουργούς, τέσσερα πιτσιρίκια στις τριτοκοσµικές γειτονιές της Πάτρας, διεκδικούν λίγα τετραγωνικά µέτρα αλάνας για να παίζουν µπάλα. «Τα τέσσερα µας αρκούν. Για εµάς είναι γηπεδάρα», λένε οι μαθητές που ξεκινούν αγώνα κόντρα σε γονείς, γείτονες και ολόκληρο το γραφειοκρατικό σύστηµα της δηµαρχίας και καταφέρνουν ν' αλλάξουν τον µικρό τους κόσµο, και στο τέλος κερδίζουν την συγκατάθεση του δημάρχου της πόλης Ανδρέα Φούρα.

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας:

Απήχηση εκτός συνόρων για την "Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου"

2010-06-08T14:19:00.000-07:00

Προφητικό για τις τελευταίες οικονομικές εξελίξεις στην χώρα μας θα χαρακτήριζε κανείς το ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου.

Το βραβείο κοινού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που διεξάγεται στην Σαραγόσα της Ισπανίας κέρδισε το φιλμ-νουάρ ντοκιμαντέρ του Στέλιου Κούλογλου "Εξομολόγηση ενός οικονομικού δολοφόνου".

Η εξαιρετικά επίκαιρη ταινία, που αποκαλύπτει τη δράση των οικονομικών δολοφόνων για την υποδούλωση κρατών μέσω του εξωτερικού χρέους,έχει αποσπάσει εξαιρετικά σχόλια από τον ελληνικό και τον διεθνή τύπο και βραβεύθηκε ξανά τον Σεπτέμβριο στο διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Σεούλ.

Σύμφωνα με την ταινία, αποστολή ανθρώπων της CIA είναι ο εκβιασμός πολιτικών αρχηγών, σε χώρες με ιδιαίτερο εδαφικό ή οικονομικό ενδιαφέρον για τα αμερικανικά συμφέροντα. Οι χώρες αυτές μετατρέπονται σε θύματα δανειζόμενες υπέρογκα ποσά, ως τη στιγμή που η «σωτήρια επέμβαση» του ΔΝΤ αιχμαλωτίζει τα πετρέλαιά ή ό,τι άλλο ενδιαφέρον διαθέτουν. Όπου, όμως, δεν πίπτει λόγος, πίπτει ράβδος...

tvxs.gr

Διάκριση για τις "Διακοπές στην Πραγματικότητα"

2010-06-08T06:13:00.000-07:00

H ένατη συλλογή του Χάρη Βλαβιανού με τίτλο "Διακοπές στην πραγματικότητα", απέσπασε το Βραβείο Ποίησης στα Λογοτεχνικά Βραβεία του περιοδικού ΔΙΑΒΑΖΩ.

Χωρισμένη σε τρεις εκτενείς ενότητες, περιέχει ποιήματα γραμμένα τα τελευταία έξι χρόνια. Αν και η θεματική των ποιημάτων ποικίλλει, όπως αντίστοιχα και οι μορφικοί πειραματισμοί που επιχειρούνται, βασικός άξονας του βιβλίου παραμένει το ζήτημα της "πραγματικότητας"...

"Ο ποιητής δείχνει αμέριστη εμπιστοσύνη σε δύο αξεχώριστα “είδωλα” της γραφής: στο είδωλο της σκέψης και στο είδωλο που γεννά η γλώσσα. Γιατί κάθε ποίημα (ακόμα και στις μέρες µας, του μεταμοντέρνου σκεπτικισμού) αποτελεί ένα είδωλο κάποιας πραγματικότητας. Κάτι που προκύπτει από τη λέξη “είδος”, δηλαδή από αυτό που φαίνεται. Και σημαίνει αυτό που μπορεί να γίνει αντιληπτό µε τις αισθήσεις µας. Να, λοιπόν, που συναντιούνται η γλώσσα με τη σκέψη: βασικό μέλημα της ποίησης είναι να σταθεί απέναντι σε μια “πραγματικότητα” η οποία –το γνωρίζουμε πια– φτιάχνεται από σημεία.

Η σχέση ανάμεσα στη μυθοπλασία και στην πραγματικότητα τείνει όλο και περισσότερο ν’ αντιστραφεί. Ζούμε σ’ έναν κόσμο μυθοπλασιών. Δεν έχει νόημα να κατασκευάζουμε realities. Η σημασία βαραίνει πλέον την πρόθεση: “Διακοπές στην πραγματικότητα” και όχι “από την πραγματικότητα”. Χ. Β

Οι Διακοπές στην πραγματικότητα κυκλοφόρησαν πριν από ένα μήνα στα σουηδικά, σε δίγλωσση έκδοση από την Axion Edition σε μετάφραση του κορυφαίου μεταφραστή Ingemar Rhedin.

Λίγα λόγια για τον Χάρη Βλαβιανό

Γεννήθηκε στη Ρώμη το 1957. Σπούδασε Οικονομικά και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ και Πολιτική Θεωρία και Ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Έχει εκδώσει εννέα ποιητικές συλλογές και δύο συλλογές δοκιμίων, Ο άλλος τόπος (1994) και Ποιον αφορά η ποίηση; Σκέψεις για μια τέχνη περιττή (2007). Έχει μεταφράσει έργα κορυφαίων Αμερικανών και Ευρωπαίων ποιητών, όπως των: Walt Whitman, Ezra Pound, John Ashbery, William Blake, Zbigniew Herbert, Fernando Pessoa, e.e. cummings, Michael Longley και Wallace Stevens. Πρόσφατα κυκλοφόρησε η μετάφραση της σημαντικής ποιητικής σύνθεσης του Ezra Pound, Χιου Σέλγουιν Μώμπερλυ, καθώς και το Διπλό όνειρο της γραφής, σπονδυλωτό δοκίμιο που συνυπογράφει με τον Χρήστο Χρυσόπουλο. Διευθύνει το περιοδικό Ποιητική. Διδάσκει Ιστορία και Πολιτική Θεωρία στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος και Μετάφραση της ποίησης στο Ευρωπαικό Κέντρο Μετάφρασης.

Φτιάξε τη δική σου ταινία!

2010-06-08T03:25:00.000-07:00

Το δεύτερο Φεστιβάλ Ψηφιακών Ταινιών άνοιξε τις πύλες του και σας προσκαλεί να εκφραστείτε ψηφιακά...

Στη φετινή διοργάνωση υπάρχουν 5 κατηγορίες (Κοινωνικό μήνυμα, Διακοπές, Μια εβδομάδα στην πόλη, Funny Videos, Video Clip) και μια ελεύθερη (Κάντο όπως θες)...

Τα βραβεία θα απονείμει η κριτική επιτροπή που έχει συσταθεί. Η κριτική επιτροπή θα απονείμει το μεγάλο βραβείο του διαγωνισμού. Επίσης, θα δοθούν έξι βραβεία ( ανά μία κατηγορία), ενώ με online ψηφοφορία θα δοθεί το βραβείο κοινού.

Η ψηφοφορία θα ξεκινήσει μετά τη λήξη της διαδικασίας υποβολής βίντεο στην ιστοσελίδα www.publicdigitalfestival.gr στις 26 Σεπτεμβρίου. Υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής είναι ο Δημήτρης Δανίκας ενώ την κριτική επιτροπή αποτελούν οι:

Αντίνοος Αλμπάνης
Άγγελη Ανδρικοπούλου
Κώστας Ζήκος
Ελεονώρα Ζουγανέλη
Μυρτώ Κοντοβά
Έκτορας Λυγίζος
Ζέτα Μακρυπούλια
Πάνος Μουζουράκης
Φάνης Μουρατίδης
Μαργαρίτα Μυτιληναίου
Μαρία Ναυπλιώτη
Χρυσούλα Παπαϊωάννου
Γεράσιμος Ρήγας
Σάκης Ρουβάς
Σπύρος Θωμόπουλος
48 ώρες

Ο πρόεδρος της επιτροπής σε συνέντευξη που παραχώρησε στο In2life.gr αναφέρθηκε στην επιλογή του προέδρου Σάκη Ρουβά και της κριτικής επιτροπής λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «δε μας ενδιαφέρει να κάνουμε ένα περιθωριακό φεστιβάλ, μας ενδιαφέρει η δημοσιότητα»...

Εκείνο που δε γίνεται

2010-06-08T02:46:00.000-07:00

(Οδυσσέας Ελύτης)

Nα 'χε η νοσταλγία σώμα να το σπρώξω απ' το παράθυρο έξω !
Nα τσακίσω εκείνο που δε γίνεται !
Kορίτσι που ...από το γυμνό σου στήθος
σαν από σχεδία κάποτε μ' έσωσε ο Θεός

Kαι ψηλά πάνω απ' τα τείχη με την ημισέληνο με πήγε
μην κι από δική μου
Aκριτομύθια φανερωθείς και οι Tύχες σε βάλουν στο σημάδι
Όπως κι έγινε

Γιατί τέτοια θέλει κι αγαπά η ζωή
που εμείς αλλού πιστεύουμε πως είναι
Kι από τ' άλλο μέρος της αγάπης
από τ' άλλο μέρος του θανάτου υπνοβατούμε
ώσπου αβάσταχτα περισφιγμένο κείνο
που μας έγινε σάρκα της σαρκός σαν το φώσφορο
μέσα μας πάρει φωτιά και ανάψει και ξυπνήσουμε

Ίσια ναι πάει ο χρόνος αλλ' ο έρωτας κάθετα και
ή κόβονται στα δύο ή που δεν απαντήθηκαν ποτέ
Aλλ' αυτό που μένει σαν Άμμος
από δυνατόν αέρα στα δωμάτια
και η αράχνη κι έξω στο κατώφλι

O λύκος με το στρογγυλό το μάτι που ολολύζει
πιθανά φαίνονται όλα
και προ πάντων
τα βουνά της Kρήτης που μικρός τα 'χα στο χιόνι
και τα ξαναβρήκα δροσερά μα τι σημαίνει

Που κι ελεύθερος να μείνεις που και νικητής
πάλι ο ήλιος γέρνει κι είναι ολόγυρά σου
Σιγαλιά γεμάτη ακτές καταστραμμένες
όπου ακόμη κατεβαίνουνε τα σύννεφα
να φάνε χόρτο λίγο πριν για πάντα σκοτεινιάσει

Σα να πήραν τέλος οι άνθρωποι
και να μην έχει μείνει άλλο τίποτα καίριο να ειπωθεί.

Ζητήστε ... "Τα Εύρετρα"

2010-06-07T17:49:00.000-07:00

Εδώ και μερικές ημέρες βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία η τελευταία ποιητική συλλογή της Κικής Δημουλά με τίτλο «Τα εύρετρα», από τις εκδόσεις «Ικαρος».

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Κική Δημουλά ξαφνιάζει με τον υποβλητικό τίτλο που χρησιμοποιεί στα έργα της. Η απουσία, η απώλεια, η φθορά, η μοναξιά και ο χρόνος συχνά βασανίζουν την Ελληνίδα ποιήτρια, ενώ ...προσωποποιούνται συστηματικά στα έργα της αφηρημένες έννοιες.

Γεννήθηκε το 1931 στην Αθήνα, όπου και ζεί. Παντρεύτηκε τον μαθηματικό και ποιητή Άθω Δημουλά, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Εργάστηκε ως υπάλληλος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Το 2002 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Βραβεία

-Τιμήθηκε το 1972 με το Β' Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Το λίγο του κόσμου -το 1989 με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή Χαίρε ποτέ και -το 1995 με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τη συλλογή Η εφηβεία της λήθης. -Η Association Capitale Européenne des Littératures έχει ήδη αναγγείλει τη βράβευσή της, τον Μάρτιο του 2010, με το Ευρωπαϊκό Βραβείο Λογοτεχνίας. Ποιήματα της έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά, τα ιταλικά, τα πολωνικά, τα βουλγαρικά, τα γερμανικά και τα σουηδικά.

Συλλογές - Κείμενα

* Ποιήματα 1952 * Έρεβος 1956, Στιγμή 1990 * Ερήμην Δίφρος 1958, Στιγμή 1900 * Επί τα ίχνη, Φέξης 1963, Στιγμή 1989 * Το λίγο του κόσμου 1971, Νεφέλη 1983, Στιγμή 1900 * Το τελευταίο σώμα μου, Κείμενα 1981, Στιγμή 1989 * Χαίρε Ποτέ, Στιγμή 1988 * Η εφηβεία της λήθης, Στιγμή 1994 * Ενός λεπτού μαζί, Ίκαρος 1998 * Ποιήματα ( Συγκεντρωτκή έκδοση ), Ίκαρος 1998 * Ήχος Απομακρύνσεων, Ίκαρος 2001 * Ο Φιλοπαίγμων μύθος, Ίκαρος 2004 (Ομιλία κατά την τελετή αναγόρευσής της ως μέλους της Ακαδημίας Αθηνών) * Εκτος σχεδίου, Ίκαρος 2005 (πεζά κείμενα) * Χλόη θερμοκηπίου, Ίκαρος 2005 * Συνάντηση Γιάννης Ψυχοπαίδης, Κική Δημουλά, Ίκαρος 2007 (Ανθολογία με ζωγραφικά σχόλια του Γιάννη Ψυχοπαίδη) * Μεταφερθήκαμε παραπλεύρως, Ίκαρος 2007 * Τα εύρετρα, Ίκαρος 2010

Διαβάστε ακόμα:
"Η ποίηση είναι διά βίου διαδηλώτρια"
(συνέντευξη στην Καθημερινή)

Εκατό χρόνια από τη γέννηση του Ποιητή της Θάλασσας

2010-06-07T16:08:00.000-07:00

«Έτος Νίκου Καββαδία» έχει κηρυχθεί το 2010 καθώς φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση του μεγάλου ποιητή.

Ο θαλασσινός ποιητής, ναυτικός, Νίκος Καββαδίας ή «Κόλλιας» γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1910 σε μια επαρχιακή πόλη του Χαρμπίν στη Μαντζουρία, από γονείς Κεφαλλονίτες. Σ’ αυτή τη μικρή ρωσική πόλη...γεννιούνται και άλλα δυο παιδιά: η Τζένια (Ευγενία) κι ο Μήκιας (Δημήτρης). Ο πατέρας Χαρίλαος Καββαδίας διατηρούσε γραφείο γενικού εμπορίου διακινώντας μεγάλες ποσότητες εμπορευμάτων με κύριο πελάτη τον τσαρικό στρατό.

Το 1914, με την έκρηξη του Πολέμου, η οικογένεια έρχεται στην Ελλάδα κι εγκαθίσταται στο Αργοστόλι, ενώ ο πατέρας επιστρέφει στις επιχειρήσεις του στη Ρωσία, όπου καταστρέφεται οικονομικά. Το 1917, κατά τη διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης, φυλακίζεται. Γυρίζει και πάλι στην Ελλάδα το 1921, τσακισμένος και ανίκανος να προσαρμοσθεί στην ελληνική πραγματικότητα.

Μετά το Αργοστόλι, η οικογένεια εγκαθίσταται στον Πειραιά. Ο Καββαδίας πηγαίνει στο Δημοτικό κι είναι συμμαθητής με το Γιάννη Τσαρούχη. Στο Γυμνάσιο γνωρίζεται με το συγγραφέα και ιατρό του Πολεμικού Ναυτικού Παύλο Νιρβάνα. Δεκαοκτώ ετών, αρχίζει να δημοσιεύει ποιήματα στο περιοδικό της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας με το ψευδώνυμο Πέτρος Βαλχάλας. Τελειώνοντας το Γυμνάσιο, δίνει εξετάσεις στην Ιατρική Σχολή. Όμως την ίδια περίοδο πεθαίνει ο πατέρας του και αναγκάζεται να εργαστεί σε ναυτικό γραφείο. Συνεχίζει όμως να συνεργάζεται με διάφορα φιλολογικά περιοδικά.

Το Νοέμβριο του 1928, ο Καββαδίας βγάζει το πρώτο του ναυτικό φυλλάδιο ως "ναυτόπαις" και μπαρκάρει τον επόμενο χρόνο στο φορτηγό "Άγιος Νικόλαος". Το 1934, η οικογένεια μετακομίζει από τον Πειραιά στην Αθήνα. Το σπίτι της γίνεται τόπος συγκέντρωσης λογοτεχνών, ζωγράφων και ποιητών. Ο Καββαδίας την εποχή εκείνη περιγράφεται ως ένας λιγομίλητος απλός άνθρωπος, ατημέλητος, χαριτωμένος, εγκάρδιος, με ανεξάντλητο χιούμορ, αγαπητός στους πάντες. Το 1938 στρατεύεται και υπηρετεί στην Ξάνθη με την ειδικότητα του ημιονηγού, ενώ το 1939 παίρνει το δίπλωμα του ραδιοτηλεγραφητή κατωτέρας τάξεως. Στον πόλεμο του ’40 φεύγει για την Αλβανία, όπου υπηρετεί αρχικά ως ημιονηγός τραυματιοφορέας και αργότερα λόγω της ειδικότητάς που είχε ως ασυρματιστής χρησιμοποιείται στο σταθμό υποκλοπής της ΙΙΙ Μεραρχίας.

Με τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου, ο ποιητής μπαρκάρει και πάλι αφού έχει εξασφαλίσει την άδεια της ασφάλειας, που τον θεωρεί "κομμουνιστή άνευ δράσεως" και του χορηγεί ειδικά διαβατήρια περιορισμένης χρονικής ισχύος. Έπειτα, από το 1954 μέχρι και το 1974, ταξιδεύει διαρκώς με πολύ μικρά διαλείμματα.

Μέσα στη χρονική αυτή περίοδο, τα πιο σημαντικά γεγονότα στη ζωή του ποιητή αφορούν το θάνατο του πιο μικρού του αδερφού, Αργύρη, το 1957, την κυκλοφορία της «Βάρδιας» στα γαλλικά το 1959, την επανέκδοση του «Μαραμπού» και του «Πούσι» το 1961 από τις εκδόσεις Γαλαξίας, το θάνατο της μητέρας του το 1965 και τη γέννηση του Φίλιππου το 1966, γιου της ανιψιάς του Έλγκας. Το 1975, στην Αθήνα, στην κλινική «Άγιοι Απόστολοι», αφήνει την τελευταία του πνοή ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο.

ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ

-Μαραμπού (Άγρα) Κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1933. Πιο γνωστά ποιήματα: Μαραμπού Ένα Μαχαίρι Ένας νέγρος θερμαστής από το Τζιμπουτί Mal du Depart
-Πούσι (Άγρα) Κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1947. Πιο γνωστά ποιήματα: Πούσι Kuro Siwo Αρμίδα Καραντί Σταυρός του Νότου
-Βάρδια (Άγρα) Μυθιστόρημα. Κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1954.
-Τραβέρσο (Άγρα) Κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό του το 1975. Πιο γνωστό ποίημα το Φάτα Μοργκάνα. Λι (Άγρα) Νουβέλα, που γράφτηκε το Δεκέμβριο του 1968 και κυκλοφόρησε το 1987.
-Του Πολέμου - Στο άλογό μου (Άγρα) Δύο μικρά πεζά, που κυκλοφόρησαν το 1997.

Η μαϊμού

Κάποτε, σ' ένα μακρινό λιμάνι του Ινδικού,
δίνοντας μια πολύχρωμη, μεταξωτή γραβάτα
σ' έναν αράπη, μια μικρή αγόρασα μαϊμού
με μάτια γκρίζα, σκοτεινά και πονηρία γεμάτα.

Τις πρώτες μέρες μοναχή στης πλώρης μια γωνιά,
ξερνούσε και με κοίταζε βουβή και λυπημένη
μα σαν πέρασε καιρός, ερχόταν μοναχή
κι ώρες πολλές στον ωμό μου ξεχνιόταν καθισμένη.

Στα πόρτα τις αγόραζα μπανάνες και γλυκά
κι έξω μ' ένα μικρό σκοινί την έβγαζα δεμένη
κι αφού σ' όλα καθόμασταν και πίναμε τα μπαρ
στο φορτηγό γυρίζαμε κι οι δυο μας μεθυσμένοι.

Κάποια φορά που πήγαινα μαζί της σκεφτικός
εξέφυγ' απ' τα χέρια μου χαρούμενη και πάει.
Είχε προτέρημα πολύ μεγάλο: Να σιωπάει.
Μα είχε κι απ' την ύπουλη καρδιά της γυναικός